Marieluise Fleißer (ur. 23 listopada 1901 w Ingolstadt, zm. 2 lutego 1974 tamże) – niemiecka pisarka.
Życiorys Marieluise Fleißer urodziła się 23 listopada 1901 roku w Ingolstadt. W latach 1914–1920 uczyła się w gimnazjum dla dziewcząt (niem. Mädchenrealgymnasium der Englischen Fräulein) w Ratyzbonie, gdzie zdała maturę. Następnie rozpoczęła studia germanistyki i teatrologii na uniwersytecie w Monachium, które zakończyła w 1924 roku, nie uzyskując dyplomu.
Podczas studiów zajęła się pisarstwem. Jej pierwszy utwór Meine Zwillingsschwester Olga ukazał się w 1923 roku w czasopiśmie . Na jej rozwój literacki decydujący wpływ mieli poznani w Monachium pisarze Lion Feuchtwanger (1884–1958) i Bertolt Brecht (1898–1956).
Premiera jej pierwszej sztuki Fegefeuer miała miejsce w 1926 roku. Fleißer pozostawała w związku z Brechtem, i za jego namową napisała sztukę Pioniere in Ingolstadt, której późniejsza realizacja w Berlinie w 1929 roku wywołała skandal. Brecht wtrącał się do reżyserii i zamienił przedstawienie w prowokację polityczną. Sztuka wywołała wiele protestów, m.in. burmistrz Ingolstadt zrzucił autorce oszczerstwo i oczernienie miasta. Z powodu skandalu Fleißer została odtrącona w rodzinnym Ingolstadt. Rozstała się z Brechtem i związała z dziennikarzem Hellmutem Drawsem-Tychsenem, który przyczynił się do dalszej izolacji pisarki.
W 1929 roku Fleißer wydała zbiór nowelek Ein Pfund Orangen. Na przełomie 1929 i 1930 roku powstała jej trzecia sztuka teatralna Der Tiefseefisch poświęcona jej życiu z Brechtem i Drawsem-Tychsenem. Sztuka ta została wystawiona jedynie trzy razy. Pisarka utrzymywała się z publikacji krótkich felietonów w lokalnej prasie. W 1931 roku ukazała się jej jedyna powieść Mehlreisende Frieda Geier, opisująca historię miłosną kobiety wyemancypowanej.
W okresie narodowego socjalizmu jej działalność pisarska została ograniczona przez władze – Fleißer mogła publikować 6 artykułów rocznie. W 1935 roku wyszła za mąż za przyjaciela z dzieciństwa, Beppa Haindla, handlarza tytoniem. Mąż zmusił ją do pracy w sklepie i niewiele pisała. Fleißer zarejestrowała się jako przedsiębiorca, dzięki czemu nie musiała wykazywać obowiązkowego wówczas dla pisarzy członkostwa w Izbie Pisarzy Rzeszy. W 1938 roku zaczęła cierpieć z powodu halucynacji, przeszła załamanie nerwowe i została hospitalizowana. Po terapii wróciła do pisania.
W 1944 roku napisała sztukę historyczną Karl Stuart, która nigdy nie została wystawiona. Rok później napisała Der starke Stamm. Spotkany w 1950 roku w Monachium Brecht pomógł jej w realizacji ostatniej sztuki w teatrze, w radiu i telewizji. Kariera pisarska Fleißer nabrała tempa po śmierci męża w 1958 roku. W 1963 roku ukazał się zbiór opowiadań Avantgarde, przy czym opowiadanie tytułowe było portretem młodego Brechta. Pod koniec lat 60. XX w. utwory Fleißer odkryli ponownie dla sceny teatralnej młodzi reżyserzy Rainer Werner Fassbinder (1945–1982), Franz Xaver Kroetz i Martin Sperr (1944–2002). Na początku lat 70. Fegefeuer jest wielokrotnie wystawiany w Ingolstadt, a w 1972 roku wydawnictwo Suhrkamp Verlag wydało w trzech tomach dzieła zebrane pisarki. W 1989 roku powstał tom czwarty, a w 2001 roku tom piąty z korespondencją artystki.
Fleißer zmarła 2 lutego 1974 roku w Ingolstadt.
Dzieła Lista wybranych utworów za stroną Stadtmuseum Ingolstadt: 1923 – Meine Zwillingsschwester Olga 1925 – Fegefeuer in Ingolstadt 1928 – Pioniere in Ingolstadt 1928 – Ein Pfund Orangen 1930 – Tiefseefisch 1931 – Mehlreisende Frieda Geier. Ronan vom Rauchen, Sporteln, Lieben und Verkaufen 1944 – Karl Stuart 1945 – Der starke Stamm 1949 – Er hätte besser alles verschlafen, Das Pferd und die Jungfer, Des Staates gute Bürgerin 1952 – Das Pferd und die Jungfer 1964 – Der Rauch 1965 – Die im Dunkeln 1966 – Der Venusberg
Członkostwa, nagrody i odznaczenia 1951 – nagroda kuratorium Fundacji na Rzecz Wspierania Pisarstwa (nie. Stiftung zur Förderung des Schrifttums) 1952 – pierwsza nagroda w konkursie na opowiadanie Süddeutscher Rundfunk 1953 – nagroda literacka Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych 1956 – członek Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych 1961 – nagroda miasta Ingolstadt 1965 – nagroda oddziału kultury Związku Niemieckiego Przemysłu (niem. Bundesverband der deutschen Industrie) 1973 – Bawarski Order Zasługi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie towarzystw naukowych Kategoria:Niemieccy pisarze XX wieku Kategoria:Odznaczeni Bawarskim Orderem Zasługi Kategoria:Ludzie urodzeni w Ingolstadt Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1974