Christian Grochowski (ur. 1945, zm. 7 czerwca 1983 w Kijowie) – polski kierowca wyścigowy.

Życiorys Ukończył fizykę na Politechnice Warszawskiej. Po ukończeniu studiów początkowo pracował na uczelni, a następnie założył firmę zajmującą się metalizacją próżniową takich elementów plastikowych, jak zabawki i bombki.

W WSMP zadebiutował w 1979 roku. Rywalizował wówczas Polskim Fiatem 126p w klasie I. W roku 1980 zajął drugie miejsce w Kielcach. W sezonie 1981 zadebiutował w Formule Easter. Początkowo ścigał się Promotem-Rakiem 67 i zajął w debiutanckim sezonie czternaste miejsce, zajmując w dwóch wyścigach drugą pozycję (Toruń i Poznań II). Na 1982 rok został wcielony do reprezentacji Polski w Pucharze Pokoju i Przyjaźni, ponadto rozpoczął wówczas ściganie się nowszym MTX 1-03. W mistrzostwach Polski Grochowski zdobył jedno podium (drugie miejsce w Poznaniu) i dziesiąte miejsce w klasyfikacji końcowej, z kolei w Pucharze Pokoju i Przyjaźni zajął 25. miejsce, a jego najlepszą lokatą było czternaste miejsce w Kielcach. W 1983 roku Grochowski zajął czwarte miejsce w Poznaniu i piąte w Kielcach, a na koniec sezonu był jedenasty.

Śmierć 5 czerwca 1983 roku odbywał się wyścig Pucharu Pokoju i Przyjaźni na torze Czajka. Na trzynastym okrążeniu Grochowski w niewłaściwy sposób chciał się dać zdublować Toomasowi Napie, w efekcie czego samochody Polaka i Estończyka po wyjściu z jednego z zakrętów zderzyły się i wypadły z toru. Wskutek kolizji w pojeździe Grochowskiego doszło do przecięcia przewodu paliwowego, wycieku paliwa i pożaru samochodu. Uwięziony w pojeździe zawodnik nie był w stanie aktywować systemu gaśniczego. Kierownik wyścigu Jurij Andriejew nie przerwał zawodów. Tymczasem radzieccy milicjanci i żołnierze nie pozwolili interweniować m.in. projektantowi Aleksandrowi Sadowskiemu i kierowcy Hieronimowi Kochańskiemu, czekając na przybycie służb ratowniczych. Te wskutek utrudnionego dojazdu do miejsca wypadku pojawiły się po trzech minutach, przejeżdżając poboczem tor, ponadto nie potrafiono rozpiąć zawodnika z pasów. Grochowskiego przetransportowano wpierw do parku maszyn, a następnie do szpitala w Kijowie, gdzie stwierdzono u niego 90% poparzeń ciała. Zawodnik zmarł dwa dni później.

Grochowski był jedynym polskim kierowcą zmarłym w wyniku wypadku na torze w epoce PRL. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Skolimowie.

Życie prywatne Był trzykrotnie żonaty; jego trzecią żoną była Ewa Kania. Miał dwóch synów i córkę

Wyniki

Puchar Pokoju i Przyjaźni Rok Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjachPkt.Msc. 1982 60 25 MTX 1-03 Łada 14 16 – NU – 1983 0 NS MTX 1-03 Łada NU – – – –

Polska Formuła Easter Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjachPkt.Msc. 1981 92 14 Automobilklub Warszawski Promot-Rak 67 Łada – – 2 2 NU 1982 114 8 Automobilklub Warszawski MTX 1-03 Łada 2 – – 7 1983 81 11 Automobilklub Warszawski MTX 1-03 Łada 4 5 – – –

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polscy kierowcy Formuły Easter Kategoria:Polscy kierowcy Pucharu Pokoju i Przyjaźni Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Sportowcy zmarli w wyniku wypadków i powikłań Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Skolimowie Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 1983