Maksymilian Ubowski (ur. 13 grudnia 1899 w Rakowcu, zm. 20 października 1973 w Smętowie) – żołnierz armii niemieckiej, Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Marcina i Praksedy z Truszczyńskich. Absolwent szkoły ludowej. W 1917 wcielony do armii niemieckiej. W 1918 dostał się do angielskiej niewoli.
W lutym 1920 powołany do odrodzonego Wojska Polskiego z przydziałem do 65 pułku piechoty. Przeniesiony do 18 pułku ułanów, w jego szeregach walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. W bitwie pod Krzesławną, dowodząc sekcją, z własnej inicjatywy zaatakował nieprzyjaciela okrążającego szwadron, ratując w ten sposób sytuację bojową swojego oddziału. Za bohaterstwo w walce odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i awansowany na stopień plutonowego.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1928 przeniesiony do rezerwy, podjął pracę w Polskich Kolejach Państwowych. W grudniu 1945 pracował jako zawiadowca stacji w Smętowie. Tam też zmarł, pochowany na miejscowym cmentarzu.
Był żonaty z Leokadią z Ubowskich; dzieci: Irena, Kazimierz i Maria.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4573 – 19 września 1922 Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Podoficerowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Żołnierze 18 Pułku Ułanów Pomorskich