Konferencja w Lambeth w 1948 – jedno z cyklicznych spotkań biskupów różnych kościołów anglikańskich, które odbyło się w sierpniu 1948 w londyńskim pałacu Lambeth, oficjalnej rezydencji arcybiskupa Canterbury – honorowego zwierzchnika wspólnoty anglikańskiejR. D., Konferencja w Lambeth, w: Tygodnik Powszechny, nr 40(185)/1947, s. 11.

Spotkanie, któremu przewodził arcybiskup Geoffrey FisherFrancesco Ricossa, Roncalli (J-23) inauguruje ekumenizm, w: Ultra Montes, zakończyło się 18 sierpnia 1948 (po pięciu tygodniach obrad) wydaniem okolicznościowej rezolucji. Dokument ten łączył ze sobą kwestie wolności, egzystencjalnego rozwoju człowieka i osoby BogaWłodzimierz Wieczorek, NATURA JĘZYKA TEOLOGICZNEGO W ŚWIETLE DOKUMENTÓW KONFERENCJI LAMBETH — STUDIUM TEOLOGICZNO-MORALNE, w: Studia Warmińskie, XLI-XLII, s. 316. Przedmiotem obrad była sytuacja kościołów anglikańskich w przełomowym momencie, po zakończeniu II wojny światowej, w świecie dynamicznie zachodzących przemian moralnych i religijnych. Podczas obrad poruszano przede wszystkim, ujętą w końcowej rezolucji, tematykę konieczności jedności kościołów anglikańskich, co według komentatora czasopisma The Tablet stało w sprzeczności z lansowanymi jednocześnie korzyściami, jakie płyną z różnorodności tych kościołów. Podczas konferencji sformułowano zasadę, że autorytet w kościele anglikańskim opiera się na Piśmie Świętym, tradycji, wyznaniach wiary, nauczaniu, sakramentach, świadectwie świętych, oraz na consensus fidelium, czyli zgodzie wiernych – ciągłym działaniu pod wpływem Ducha Świętego. Autorytet ten posiada elastyczność, dzięki której przewaga jednego elementu nad pozostałymi może się zmieniać i zmienia się wraz ze zmianą warunków, w jakich żyje Kościół. W tym kontekście wolność ludzka, która realizuje się w drodze uwalniania od przywiązań do swoich egoistycznych potrzeb, nie jest pojęciem statycznym. Konferencja oświadczyła, że wyznanie anglikańskie lepiej zaleci religię chrześcijańską przedstawicielom innych narodów, niż inne wyznanie, w którym zbytnia sztywność trzymania się tradycji, zbyt dosłowna interpretacja Pisma Świętego albo przesadny lęk przed działaniem rozumu hamuje pojmowanie wiary chrześcijańskiej i stosowanie się do niej.

Podczas obrad poruszano też inne zagadnienia. Wypowiedziano się przeciwko komunizmowi oraz kapitalizmowi, zalecając szukanie złotego środka. W rezolucji oświadczono, że chrześcijanin musi nienawidzić wojny i tego wszystkiego, co do niej prowadzi, jako niezgodną z nauką Chrystusa. W sprawach rodzinnych nowością było opowiedzenie się za nierozerwalnością małżeństwa, co było zbieżne z nauczaniem katolickim, aczkolwiek kościoły anglikańskie dopuszczały rozwody i chętnie ich wówczas udzielano. Ostrzeżono jednocześnie przed zawieraniem małżeństw mieszanych z katolikami. Stwierdzono również, że perspektywy zjednoczenia z Kościołem katolickim są nikłe z uwagi na poważne różnice na polu wyznania i praktyki.

Przypisy

Kategoria:London Borough of Lambeth Kategoria:Historia Londynu Kategoria:Wspólnota anglikańska