Maksymilian Paradystal (ur. 2 października 1875 w Pilicy, zm. 10 września 1929 w Bad Nauheim) – polski wojskowy i działacz niepodległościowy wyznania mojżeszowego, żołnierz armii rosyjskiej i Legionów Polskich, oficer kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Pilicy, w ówczesnym powiecie olkuskim guberni kieleckiej, w rodzinie Adolfa i Charlotty (Karoliny) z Steymanów. Ukończył szkołę średnią w Piotrkowie, a następnie odbył jednoroczną służbę wojskową w armii rosyjskiej.Następnie pracował na Węgrzech.
1 sierpnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do kadry kawalerii w Jeżowie. W listopadzie tego roku został komendantem plutonu w 6 szwadronie 2 pułku ułanów.
Szczególnie odznaczył się „w walce pod Rudką Sitowicką /3 VIII 1916/ broniąc wraz z oddziałem wysuniętej placówki, nast. organizując skuteczny kontratak”. Za tę postawę otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari" V klasy.
Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim. Awansowany do stopnia wachmistrza walczył w szeregach 2 pułku szwoleżerów na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Później został przeniesiony do pospolitego ruszenia i przydzielony do 7 pułku ułanów w Mińsku Mazowieckim.
W 1921 przeniósł się z rodziną do Warszawy. Pracował w firmie Przemysł Leśny Rozwadów-Kępa na stanowisku dyrektora zarządzającego. Był członkiem Związku Legionistów Polskich. Zmarł 10 września 1929 w Bad Nauheim, w Republice Weimarskiej. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 196, rząd 6, miejsce 6).
Był żonaty z Franciszką (1877–1953), z którą miał córkę Irenę Wysocką (1904–1985) i syna Romana Władysława Parewicza vel Paradystala (1910–1987), inżyniera leśnika, porucznika artylerii rezerwy Wojska Polskiego, uczestnika kampanii wrześniowej w szeregach 24 dywizjonu artylerii ciężkiej i kampanii francuskiej w szeregach 2 (202) pułku artylerii ciężkiej, odznaczonego Krzyżem Walecznych, internowanego w Szwajcarii oraz oficera 15 pułku artylerii lekkiej w Wielkiej Brytanii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5493 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 4 lutego 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Srebrny Medal Waleczności 2 klasy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Legionistów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Pilicy (województwo śląskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich Kategoria:Oficerowie 7 Pułku Ułanów Lubelskich Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Podoficerowie kawalerii Legionów Polskich Kategoria:Podporucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polscy Żydzi – żołnierze II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żydzi związani z Warszawą