Mikołaj ze Ściborza („de Czybore”) herbu Ostoja (zm. ok. 1315) – dziedzic i założyciel wsi Ściborze na Kujawach, chorąży inowrocławski.
Życiorys Prawdopodobnie był synem Ścibora Mikołajewica ze Ściborzyc (w Małopolsce) a wnukiem Mikołaja ze ŚciborzycR. Kalinowski, Protoheraldyczny znak na portalu kościoła w Wysocicach a historia herbu Ostoja w średniowieczu, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego nowej serii”, t. XV (XXVI), Warszawa 2016, s. 44.. Sprawował urząd chorążego inowrocławskiego. W roku 1311 występował jako świadek w dokumencie sprzedaży wsi „Samociąsko” cystersom z Byszewa. Był żonaty z Ludmiłą, córką sędziego inowrocławskiego Wincentego ze Smogorzewa herbu Leszczyc. Miał synów: Mościca ze Ściborza, Mikołaja i Ścibora. Jego wnukiem był znany Ścibor ze Ściborzyc, wojewoda siedmiogrodzki.
Zobacz też Mościc ze Ściborza Ścibor ze Ściborzyc
Przypisy
Bibliografia R. Kalinowski, Protoheraldyczny znak na portalu kościoła w Wysocicach a historia herbu Ostoja w średniowieczu, „Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego nowej serii”, t. XV (XXVI), Warszawa 2016. J. Bieniak, Mościc ze Ściborza h. Mościc-Ostoja, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XXII, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1977.
Kategoria:Zmarli w 1315 Kategoria:Ostojowie