thumb|Trapezonotus arenarius Gonianotini – plemię pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny brudźcowatych.
Pluskwiaki o zwykle stosunkowo szerokim, owalnym w zarysie ciele. Przedplecze ich ma silnie i płasko rozszerzone krawędzie boczne. Odwłok jest wyposażony w laterotergity i ma przetchlinki czwartej pary umieszczone na grzbietowej stronie segmentu, a pozostałe na sternitach.
U larw brak jest szwu Y-kształtnego. Ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych ich odwłoka znajdują się między tergitami czwartym i piątym oraz piątym i szóstym.
Przedstawiciele plemienia zamieszkują głównie krainę palearktyczną i etiopską. Nieliczne gatunki znane są z Nearktyki i krainy orientalnej, natomiast brak ich zupełnie w krainie neotropikalnej i australijskiej. W Polsce stwierdzono 13 gatunków z 7 rodzajów (zobacz: brudźcowate Polski).
Takson ten wprowadzony został w 1872 roku przez Carla Ståla. Należy do niego ponad 120 opisanych gatunków, zgrupowanych w rodzajach:
Alampes Horvath, 1884 Aoploscelis Fieber, 1861 Aphanus Laporte & de Castelnau, 1832 Armenoecus Kiritshenko & Scudder, 1973 Atrazonotus Slater & Ashlock, 1966 Bleteogonus Reuter, 1885 Claudinerobius Brailovsky, 1978 Delochilocoris Bergroth, 1893 Diomphalus Fieber, 1864 Emblethis Fieber, 1861 Facicoris Kiritshenko & Scudder, 1973 Gonianotus Fieber, 1861 Hyalocoris Jakovlev, 1874 Ischnopeza Fieber, 1861 Macrodema Fieber, 1861 Malezonotus Barber, 1918 Neurocladus Fieber, 1861 Parapolycrates Reuter, 1885 Pionosomus Fieber, 1861 Pterotmetus Amyot & Serville, 1843 Spinigernotus Scudder, 1984 Trapezonotus Fieber, 1861
Przypisy
Kategoria:Brudźcowate