Stefan Durmaj (ur. 30 października 1912 w Natolinie, zm. 27 kwietnia 1981 w Warszawie) – polski działacz kulturalno-oświatowy, bibliotekarz.
Życiorys Ukończył studium nauczycielskie, od 1936 pracował w Robotniczym Instytucie Oświaty i Kultury, a następnie w Towarzystwie Oświatowo-Kulturalnym im. Stefana Żeromskiego.
Okres okupacji niemieckiej spędził w Warszawie. Po zakończeniu wojny pracował w Wojewódzkim Wydziale Kultury i Sztuki w Łodzi, a następnie w Warszawie. W latach 1950–1955 był naczelnikiem w Wydziale Literatury i Wydziale Repertuarowym Ministerstwa Kultury i Sztuki. Od 1955 kierownik oddziału Upowszechniania Kultury przy Prezydium Rady Narodowej m.st. Warszawy, od 1965 zastępca kierownika Wydziału Kultury Stołecznej Rady Narodowej. W latach 1973–1980 dyrektor Biblioteki Publicznej Miasta Stołecznego Warszawymiejsc spoczynku zasłużonych bibliotekarzy warszawskich. Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich. Członek Prezydium Stołecznego Komitetu Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa oraz członek Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaciół Warszawy.
Został pochowany na cmentarzu parafialnym we Włochach (sektor A 4-3-31)Stefan Durmaj, Timenote.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
Nagrody
Nagroda m.st. Warszawy w dziedzinie upowszechniania kultury (1967)
Przypisy
Bibliografia Warszawski Kalendarz Ilustrowany Stolica 1968, Wydawnictwo Warszawskiego Tygodnika „Stolica” Warszawa 1967 s. 36.
Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu we Włochach w Warszawie Kategoria:Polscy bibliotekarze Kategoria:Radni Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1981