Jadwiga Podgórska (ur. w Warszawie, zm. 18 sierpnia 1948 tamże) – polska chemiczka, doktor filozofii, pracowniczka Państwowego Zakładu Higieny.
Życiorys Jadwiga Podgórska ukończyła gimnazjum w Moskwie, gdzie mieszkali jej rodzice (ojciec zmarł tam w 1904, a matka – w 1911 roku). W Moskwie należała do „Zet”. Studiowała chemię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po ukończeniu studiów w 1914 roku pracowała w latach 1916–1919 jako asystentka prof. Karola Dziewońskiego na tymże uniwersytecie, gdzie w 1917 roku obroniła pracę doktorską pt. O budowie dekacyklenu pod kierunkiem prof. Dziewońskiego. Dekacyklen przez wiele lat uchodził za związek chemiczny o najwyższej, procentowej zawartości węgla w cząsteczce. Od 15 września 1919 roku prawie do śmierci pracowała w Państwowym Zakładzie Higieny na stanowisku adiunkta. Okresowo wyjeżdżała do Wilna pełnić tam obowiązki kierownika oddziału badania żywności filii PZH (m.in. w 1935 roku).
Niektóre publikacje O proszkach do pieczenia, Farmacja Współczesna, 6, Warszawa 1935 Uwagi w sprawie kontroli proszków do pieczenia ciasta, Zdrowie Publiczne, 10, Warszawa 1935 Miody polskie pod względem chemicznym, Archiwum Chemji i Farmacji, tom IV, zeszyt I, s. 23, Warszawa 1939 Skład chemiczny surogatów kawy Przemiały mąki.
Działalność niepodległościowa Od 1914 roku, mieszkając wtedy przy ul. Niecałej 12 w Lublinie wytwarzała materiały wybuchowe dla członków POW. Później, w czasie I wojny światowej pracowała jako sanitariuszka. W czasie wojny polsko-ukraińskiej, będąc członkinią Ochotniczej Legii Kobiet uczestniczyła w obronie Lwowa do końca marca 1919 roku.
W czasie okupacji niosła pomoc polskiemu podziemiu, za co została aresztowana w 1943 roku i umieszczona w więzieniu niemieckiej żandarmerii.
Odznaczenia Krzyż Niepodległości – odmówiła przyjęcia krzyża w związku z organizowaniem w tym czasie miejsca odosobnienia w Berezie Kartuskiej Brązowy Medal za Długoletnią Służbę – 5 maja 1938 roku. thumb|240px|Grób Jadwigi Podgórskiej. W tymże grobie leży również jej brat Zdzisław Podgórski i jego córka Alina. Życie prywatne Jadwiga Podgórska była córką notariusza Ignacego Podgórskiego (1847–1904) i pisarki Wandy Podgórskiej z domu Turskiej (1859–1911). Była siostrą: Przemysława Podgórskiego – inżyniera, działacza niepodległościowego Janiny – pierwszej polskiej adwokatki, późniejszej żony Stanisława Jurkiewicza, ministra w kilku rządach II RP. Zbigniewa Szczęsnego Gracjana Podgórskiego (1882– po 1935) – sędziego pokoju Sądu Okręgowego w Warszawie Mieczysława Podgórskiego (1884–1917) – lekarza Zdzisława Podgórskiego (1888–1944) – majora Wojska Polskiego (II RP) Witolda Klemensa Michała Podgórskiego (1890–1962) – porucznika Wojska Polskiego (II RP) Zofii Podgórskiej (1894–1894).
Nie założyła rodziny, w dwudziestoleciu międzywojennym mieszkała w Warszawie przy ul. Stalowej 18. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 241, rząd IV, miejsce 11).
Rodzicami chrzestnymi Jadwigi byli Maria Konopnicka (wnuczka brata jej pradziadka) i Andrzej Strug. Ona była matką chrzestną Marii Piskorskiej.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkinie Ochotniczej Legii Kobiet Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej „Zet” Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Jadwiga Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Polskie sanitariuszki Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie