Władysław Sierhiejewicz, ps. Ścibor (ur. 22 grudnia 1884 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1915 w Czerkasach) – ułan Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 22 grudnia 1884 w Krakowie, w rodzinie obywatelsko-ziemiańskiej Feliksa i Ludomiły z Maślańców. Absolwent c. k. Gimnazjum III w Krakowie. 25 września 1905 zdał maturę jako ekstern. Następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od sierpnia 1914 ochotnik w Legionach Polskich, żołnierz III plutonu 2 szwadronu kawalerii, podległego II Brygadzie Legionów Polskich, w którym walczył podczas I wojny światowej. Brał udział w walkach m.in. pod Toczką, Ekermozo, Łopuszną i Dobronowcami.
Szczególnie odznaczył się podczas szarży pod Rokitną „ /13 VI 1915/ ciężko ranny, został wzięty do niewoli rosyjskiej”. Za udział w tej bitwie został mu nadany pośmiertnie order wojskowy „Virtuti Militari" V klasy.
Zmarł 29 czerwca 1915 w Czerkasach, w następstwie odniesionych ran i tam został pochowany. Był kawalerem, dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6010 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 2 maja 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci II Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Ułani Legionów Polskich Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej