Stal Sanok – polski klub hokeja na lodzie z siedzibą w Sanoku, działający jako sekcja ZKS Stal Sanok.
Historia
Liga okręgowa (1960–1971) Do sezonu 1960/1961 jako kontynuator działalności Sanoczanki Sanok przystąpił zespół stanowiący sekcję hokejową klubu ZKS Stal Sanok, który zgłosił do rozgrywek drużynę seniorską (w okręgowej lidze 7-zespołowej, rozgrywanej w jednej grupie od 25 stycznia 1961) oraz juniorską (w lidze 4-zespołowej)Rywalami Stali w lidze okręgowej były Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Legia Krosno, Resovia, Stal Rzeszów. Por. . Stalowcy pokonali Stal Rzeszów 8:1, Resovię 9:2, Górnika Gorlice 8:3 i prowadziła w tabeli Poza wymienionymi rezultatami dziennik „Nowiny” nie podał dalszych wyników ligowych oraz rozstrzygnięcia o mistrzostwie rozgrywek.. Najprawdopodobniej Stal uczestniczyła w eliminacjach o wejście do II ligi 1961/1962Zbigniew Rybak w artykule z lutego 1962 opisując zawieszenie działalności Stali Sanok wspominał w liczbie mnogiej o dotychczasowym udziale sanockiego zespołu w eliminacjach do wyższej klas rozgrywkowej, a zatem chodziło o lata 1960, 1961, zob. .
thumb|200px|Budynek byłego lodowiska Torsan (2012) Następnie działalność zespołu została zawieszona i sanoccy hokeiści nie przystąpili do sezonu 1961/1962. Dalsze problemy pojawiły się, gdy w 1962 na miejscu dotychczasowego naturalnego lodowiska postanowiono wybudować hotel „Dom Turysty”Obiekt był budowany w 2. poł. lat 60 i oddany do użytku w 1969. Por. . Zawieszenie działalności sekcji trwało trzy lata (1962–1965)W tym czasie zaprzestały działalności także inne drużyny w regionie. W sezonie 1962/1963 do rozgrywek przystąpiło trzy drużyny. Por. . W sezonie 1963/1964 zarówno sport hokejowy, jak i narciarski był zawieszony wskutek niewykonania remontu lodowiska oraz skoczni. Czołowi zawodnicy Stali, Tarapacki i Samochwał, występowali sezonach 1961/1962, 1962/1963 w barwach Czuwaju Przemyśl. W połowie lat 60. pojawiła się idea zbudowania w czynie społecznym sztucznego lodowiska; w tym celu 20 lutego 1965 powołano Społeczny Komitet Budowy Sztucznego Lodowiska, którego przewodniczącym został sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR Ignacy Bąk. Wykonawcą obiektu była Sanocka Fabryka Autobusów „Autosan”. Budowę rozpoczęto 1966 na terenie byłego amfiteatru przy ulicy A. Mickiewicza. Po reaktywacji zespołu hokejowego pod koniec 1965 udział Stali Sanok był anonsowany w kontekście ewentualnego wznowienia rozgrywek okręgu wojewódzkiego rzeszowskiegoW sezonie 1964/1965 region rzeszowski reprezentował tylko Czuwaj Przemyśl. Do sezonu 1965/1966 akces zgłosili Czuwaj, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. . Ostatecznie, po reaktywacji Rzeszowskiego Okręgowego Związku Hokeja na Lodzie Stal Sanok przystąpiła do rozgrywki o Puchar WKKFiT (Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki) w styczniu 1966Stal Sanok pokonała Górnika Gorlice 3:1. Por. . Drużyna Stali przystąpiła w styczniu 1967 do reaktywowanych rozgrywek okręgu rzeszowskiego w sezonie 1966/1967; w pierwszym meczu Stalowcy zremisowali na wyjeździe 1:1 z Glinikiem Gorlice, a następnie w inauguracyjnym meczu w Sanoku przy licznej 2-tysięcznej publiczności zremisowali 3:3 z Czuwajem Przemyśl (dwa gole S. Tarapackiego)Do sezonu przystąpiły kluby: Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. , ulegli Karpatom 1:2, zwyciężyli JKS 6:3, ulegli Czuwajowi 1:3 i Karpatom 4:5, zremisowali z Górnikiem Gorlice 6:6 oraz przegrali z JKS 0:3, zajmując trzecie miejsce (5 pkt. w 8 meczach, bramki 22:26)Wskutek ocieplenia warunków atmosferycznych nie rozegrano w terminie dwóch ostatnich meczów sezonów, w tym decydującego o mistrzostwie, a także spotkania Karpaty Krosno - Górnik Gorlice, w którym goście przy jakiejkolwiek zdobyczy punktowej wyprzedziliby Stal, zob. . W jednakowym składzie rywali Stal przystąpiła do sezonu 1967/1968 zaplanowanego od 6 stycznia do 11 lutego 1968Do sezonu przystąpiły ponownie Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. . Stal zanotowała wyniki: z JKS 3:9 i 2:2 Brak jest dalszych doniesień prasowych o pozostałych meczach i klasyfikacji ligowej.. Drużynę prowadził jako pierwszy szkoleniowiec i instruktor, a zarazem zawodnik, Edward Pilszak.
thumb|200px|Przypinki Stali Sanok Po trzech latach prac na różnym polu przy tworzeniu obiektu próbne zamrożenie tafli sztucznego lodowiska Torsan odbyło się 31 października 1968, zaś oficjalnie obiekt – jako pierwsze na Rzeszowszczyźnie sztuczne lodowisko – został otwarty uroczyście 9 listopada 1968 i rozegrano wówczas dwudniowy turniej juniorski drużyn Stali Sanok, Naprzodu Janów i Podhala Nowy Targ. Drużyna Stali kontynuowała na nowym obiekcie występy w zainaugurowanej 22 grudnia 1968 edycji 1968/1969 ligi okręgowej z czterema niezmiennymi rywalami z poprzednich sezonów (władze ROZHL zastrzegły, że w razie niekorzystnych warunków atmosferycznych mecze czterech pozostałych uczestników rozgrywek odbędą się na sanockim sztucznym lodowisku)Do sezonu ponownie przystąpiły zespoły: Czuwaj Przemyśl, Górnik Gorlice, JKS Jarosław, Karpaty Krosno, Stal Sanok. Por. . W inauguracyjnym meczu sezonu i zarazem pierwszym ligowym drużyny Stali na nowym lodowisku sanoczanie ulegli jarosławskiemu JKS 1:10, następnie ulegli Karpatom 2:3, pokonali Górnika 6:4, przegrali w Przemyślu z Czuwajem 2:7, przegrali z JKS 0:2, pokonali Karpaty 9:3 oraz Górnika 4:2 oraz walkowerem wygrali 5:0 z Czuwajem i finalnie zajęli trzecie miejsce w sezonie (8 pkt. w 8 meczach, bramki 29:31).
Dalszy rozwój drużyny hokejowej wiązał się konsekwencjami umowy o współpracy, jaką władze Stali zawarły w 1967 z przedstawicielami Podhala Nowy Targ, czołowego klubu w Polsce, kształcącego wybitnych wychowanków. W maju 1969 trenerem drużyny został pozyskany z Podhala, Józef Kurek (przez kilka miesięcy treningi w Sanoku prowadzili trenerzy z tego klubu, Tadeusz Kramarz i Adam PełcińskiBłędnie podany jako Adam Połeński, zob. ). Wkrótce jednak Józef Kurek został asystentem trenera reprezentacji Polski, Anatolija Jegorowa. Niemniej jednak w niedługim czasie działaczom Stali udało się pozyskać kolejnego trenera z Nowego Targu – Mieczysława Chmurę (określonego później „ojcem sanockiego hokeja”). Wraz z nowym szkoleniowcem do Sanoka przybyła także grupa kilku zawodników, którzy zostali wypożyczeni do Stali z Nowego Targu. W sezonie 1969/1970 klub Stali Sanok zgłosił dwa zespoły do rozgrywek: jedną do ligi okręgowej rzeszowskiej (czterozespołowej) oraz drugi (młodzieżowy) do mistrzostw okręgu krakowskiego, zaś ponadto ROZHL zaplanował na koniec sezonu zorganizowanie Pucharu Bieszczadów na sanockim lodowiskuDo ligi okręgowej rzeszowskiej przystąpiły drużyny Czuwaju Przemyśl, JKS Jarosław, Karpat Krosno i Stali Sanok. Ponadto ustalono nowo formułę (ze względów ekonomicznych oraz dla uatrakcyjnienia rozgrywek), w myśl której drużyny rozegrają między sobą po cztery spotkania systemem dwumeczów na obiekcie gospodarza w dniach sobota-niedziela. Terminarz przewidywał rozgrywki od 3 stycznia do 8 lutego 1970. Por. . Pierwsza kolejka ligowa na początku stycznia 1970 została przełożonaJako powody podano nieprzygotowanie zespołów do rozgrywek oraz warunki atmosferyczne (odwilż). Por. . Od początku sezonu drużyna Stali, jako jedyna dysponująca sztucznym lodowiskiem, była bezkonkurencyjna pokonując Karpaty 18:2, Czuwaj 6:0 (w drużynie debiutowali wychowankowie Podhala Nowy Targ, Tadeusz Garb i Tadeusz Radzki) i 17:1, ponownie pokonali Karpaty 20:1 (osiem goli Radzkiego, po trzy Dominy, Garba i Paszkiewicza), zwyciężyli JKS na wyjeździe 11:5 (5 goli Radzkiego). Ponadto w trakcie sezonu sanoczanie mierzyli się z innymi drużynami, pokonując w meczu towarzyskim KTH Krynica 6:4, zaś zespół pokonał juniorów Cracovii 9:4 i Unii Oświęcim 6:2, uległ JKS 2:6. Trenerem zespołu był Mieczysław Chmura, w mieście po budowie sztucznego lodowiska stworzył się dobry klimat dla rozwoju hokeja na wysokim poziomie; drużynie patronowała SFA „Autosan” (entuzjastą i admiratorem hokeja był jej dyrektor Leszek Kawczyński, który od 1966 do 1980 pełnił funkcję prezesa honorowego klubu), podjęto współpracę ze szkołami w zakresie kształcenia młodych adeptów dyscypliny, a poza tym następował wzrost zainteresowania drużyną ze strony mieszkańców. W efekcie tego celem władz klubu był awans do II ligi polskiej. Finalnie hokeiści Stali wywalczyli mistrzostwo okręgu, co uprawniało do rywalizacji w barażach o awans do II ligi 1970/1971. W marcu 1970 Stal bez powodzenia rywalizowała o awans do II ligi, przegrywając na wyjeździe z Polonią Bytom 11:6, u siebie z Dolmelem Wrocław 4:14W źródle podano wynik 4:14 (0:7, 1:3, 1:4), w którym nie zgadza się finalna suma goli z bramkami w tercjach. oraz remisując z drużyną Elektro Łaziska Górne 7:7 (trzy gole Radzkiego).
thumb|200px|Budynek byłej SP nr 7 w Sanoku, gdzie prowadzono klasy sportowe