Matija Bravničar (ur. 24 lutego 1897 w Tolminie, zm. 25 listopada 1977 w Lublanie) – słoweński kompozytor.
Życiorys W latach 1915–1918 służył jako żołnierz w CK Armii, po zakończeniu wojny grał jako skrzypek w teatrze operowym w Lublanie (1919–1945). Studiował w Akademii Muzycznej w Lublanie, którą ukończył w 1932 roku. Jego nauczycielami byli Mario Kogoj i Slavko Osterc. W latach 1945–1949 był dyrektorem Akademii Muzycznej w Lublanie, następnie od 1952 do 1967 roku wykładał tam kompozycję. W latach 1953–1957 prezes Związku Kompozytorów Jugosławii.
Twórczość Tworzył w stylu neoklasycznym, bogato czerpiąc z tematyki narodowej i słoweńskiego folkloru muzycznego.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Dzieła sceniczne opera buffa Pohujšanje v dolini šentflorjanski (premiera Lublana, 11 maja 1930) operetka Stoi, stoi Ljubljanca (premiera Lublana, 2 grudnia 1933) opera Hlapec Jernej in njegova pravica (premiera Lublana, 25 stycznia 1941)
Utwory orkiestrowe Hymnus Slavicus (1931) uwertura Kralj Matjaž (1932) Slavik Dance Burlesques (1932) Divertissements na fortepian i smyczki (1933) Belokranjska rapsodija (1938) Simfonična antiteza (1940) I symfonia (1947) poemat symfoniczny Kurent (1950) II symfonia (1951) Plesne metamorfoze (1955) III symfonia (1956) Marcia-Rondo (1960) Koncert skrzypcowy (1961) Koncert na róg (1963) Fantasia rapsodica na skrzypce i orkiestrę (1968) Simfonični plesi (1969)
Utwory kameralne Elegie na róg i fortepian (1929) 2 kwintety dęte (1930, 1968) Trio na flet, klarnet i fagot (1930) Dialog na wiolonczelę i fortepian (1965) Sonata na skrzypce solo (1966)
Przypisy
Kategoria:Słoweńscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Zmarli w 1977