Andrzej Urbanik (polityk)

Andrzej Urbanik (ur. 26 maja 1950Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1998 r. o treści oświadczeń złożonych przez osoby powołane lub mianowane na kierownicze stanowiska państwowe przez Prezesa Rady Ministrów ().) – polski polityk, inżynier i nauczyciel akademicki, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, w latach 1991–1992 sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej oraz pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych, w latach 1998–2001 prezes Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad.

Życiorys Z wykształcenia inżynier. Uzyskał stopień naukowy doktora, specjalizował się w automatyce, elektronice i informatyce w transporcie. Podjął pracę jako nauczyciel akademicki. Działał w NSZZ „Solidarność”, był wiceprzewodniczącym jego struktur na Politechnice Warszawskiej. Od 13 maja 1982 przez około dwa miesiące był internowany. Działał w duszpasterstwie byłych internowanych i więźniów politycznych, został także członkiem Sekcji Rodzin Klubu Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Działał w stołecznym Komitecie Obywatelskim, do października 1990 był wiceprzewodniczącym stołecznej rady porozumienia KO.

Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna, został członkiem krajowej i warszawskiej rady partii. Później wraz z ROAD przystąpił do Unii Demokratycznej, przekształconej następnie w Unię Wolności. W 1991 i w 1993 (z listy UW) kandydował do Sejmu w okręgach warszawskich. Od lutego 1990 do lipca 1991 w ramach Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej był pełnomocnikiem ds. spółdzielni inwalidów i spółdzielni niewidomych. Od sierpnia 1991 do stycznia 1992 pełnił funkcję podsekretarza stanu w tym resorcie oraz pełnomocnika rządu ds. osób niepełnosprawnych. Z urzędu był wówczas przewodniczącym rady nadzorczej Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

W pierwszej połowie lat 90. był radnym w Warszawie i delegatem do Sejmiku Samorządowego Województwa Warszawskiego. W latach 1998–2001 pełnił funkcję prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad. W 1998 wybrano go do Sejmiku Województwa Mazowieckiego I kadencji z listy Unii Wolności, w 2002 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Pracował później jako pełnomocnik dyrektora ds. platform technologicznych transportu drogowego w Instytucie Badawczym Dróg i Mostów, został też adiunktem w tym instytucie oraz na Uczelni Techniczno-Handlowej im. Heleny Chodkowskiej.

W 2011 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 września 1993 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 19 września 1993 r. ().

Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Działacze KIK Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy ROAD Kategoria:Politycy Unii Demokratycznej Kategoria:Politycy Unii Wolności Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Radni Warszawy Kategoria:Wiceministrowie pracy i polityki społecznej III Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uczelni Techniczno-Handlowej im. Heleny Chodkowskiej w Warszawie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Radni sejmiku województwa mazowieckiego I kadencji