Bolesław Tatarkiewicz (ur. 10 października 1910 w Aleksandrowie Kujawskim, zm. 23 lutego 1992 w Łodzi) – polski architekt i urbanista, wykładowca.
Życiorys Ukończył w 1936 roku Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej. W okresie przedwojennym brał udział w konkursach:
1936 - III nagroda wraz z Stefanem Jasieńskim w konkursie na projekt szkicowy rozbudowy gmachu Centrali PKO w Warszawie, 1937 - nagroda dodatkowa równorzędna z Stefanem Jasieńskim w konkursie na gmach Biblioteki Publicznej im. J. Piłsudskiego w Łodzi, 1938 - V nagroda wraz z Stefanem Jasieńskim w konkursie na szkicowy projekt Domu Polonii Zagranicznej im. marszałka J. Piłsudskiego w Warszawie.
Pracował między innymi w Wydziale Budownictwa Zarządu Miejskiego w Zgierzu (lata 1942-1945), Regionalnej Dyrekcji Planowania Przestrzennego w Łodzi (od 1945 roku). Pracował naukowo na Politechnice Łódzkiej w Katedrze Budownictwa Ogólnego. Wykładał również na Państwowej Wyższej Szkole Plastycznej w Łodzi. Pełnił także funkcję kierownika pracowni w biurze Miastoprojekt w Łodzi. Wraz z Czesławem Kaźmierskim zaprojektował osiedle Dąbrowa w Łodzi (1960-1975). Był członkiem Stowarzyszenie Architektów Polskich.
Jego bratem był Świętosław Tatarkiewicz - architekt i urbanista.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złota Odznaka SARP
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Aleksandrowie Kujawskim Kategoria:Architekci związani z Łodzią