Jakob Rigler (ur. 2 grudnia 1929 w Novych Ložinach, zm. 8 czerwca 1985 w Lublanie) – słoweński językoznawca, dialektolog i badacz historii języka słoweńskiego.
Życiorys W 1954 r. ukończył słowenistykę i rusycystykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Lublanie. W 1960 r. uzyskał doktorat na podstawie pracy dialektologicznej. W 1954 r. został zatrudniony w Instytucie Języka Słoweńskiego Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki, początkowo na stanowisku asystenta. Przez piętnaście lat (1961–1977) stał na czele Sekcji Dialektologicznej. W 1969 r. objął stanowisko profesora nadzwyczajnego na Uniwersytecie w Lublanie.
W 1985 r., na krótko przed śmiercią, został wybrany członkiem korespondentem Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki.
Wniósł istotny wkład w badania nad dialektami słoweńskimi. Współtworzył publikację Karta slovenskih narečij (1983).
Wybrana twórczość Južnonotranjski govori. Akcent in glasoslovje govorov med Snežnikom in Slavnikom. Lublana, 1963. Osnove Trubarjevega jezika. Lublana, 1965. Pregled osnovnih razvojnih etap v slovenskem vokalizmu. Sofia, 1965. Začetki slovenskega knjižnega jezika. Lublana, 1968. Akcentske variante I, II, III. Lublana, 1970, 1971, 1978. H kritikam pravopisa, pravorečja in oblikoslovja v SSKJ. Lublana, 1971.
Przypisy
Kategoria:Dialektolodzy Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Lublańskiego Kategoria:Słoweńscy słoweniści