Gustaw Spława-Neyman (ps. „Jan Andrzej Czajka”, „Grzymała”, ur. 1890 w Dąbrówce koło Kijowa, zm. 1966 w Puszczykowie) – polski leśnik, działacz ochrony przyrody, żołnierz Armii Krajowej.
Życiorys Jego ojcem był Hermogenes (1855–1938). Gustaw studiował na uczelniach Krakowa (Uniwersytet Jagielloński), Wiednia (leśnictwo na Wyższej Szkole Rolnej) i Warszawy (Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie). W Krakowie angażował się w działalność polskich organizacji niepodległościowych. W 1918 przedostał się do Warszawy i wstąpił do 1. pułku szwoleżerów. Został ranny podczas zdobywania Wilna w kwietniu 1919.
W 1924 został leśniczym w Kartuzach, a potem pełnił tę funkcję w Ludwikowie na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego (1931–1939 i 1945–1953). Za swoją działalność (głównie w Polskim Związku Zachodnim) był inwigilowany przez hitlerowską piątą kolumnę i znalazł się na liście trzydziestu osób z Mosiny przeznaczonych do rozstrzelania przez Niemców. Szczęśliwie uniknął śmierci, ponieważ 5 września 1939 ewakuował się z rodziną do Kiwerc (Wołyń), skąd w listopadzie tego samego roku przeprowadził się do Lwowa. Za zgodą sowietów wyjechał stamtąd do Warszawy, potem pełnił funkcję technika leśnego w Końskich. Od 1941 należał do Związku Walki Zbrojnej, a potem do Armii Krajowej (ps. „Grzymała”). Objął referat leśnictwa Powiatowej Delegatury Rządu Końskie. Zagrożony aresztowaniem, wyjechał z rodziną w 1944 do Chronowa (mieszkał tu pod fikcyjnym nazwiskiem Andrzej Sumowski w majątku Zdzitowieckich). Do końca wojny działał w podobwodzie Wolanów Obwodu AK Radom.
Po wojnie powrócił do Mosiny. Wspólnie z Adamem Wodziczką zainicjował na terenie Wielkopolskiego Parku narodowego ochronną gospodarkę leśną, a także opracował programy restauracji obszarów leśnych. Współtworzył rozporządzenie o powołaniu Wielkopolskiego Parku Narodowego, jak również był pomysłodawcą stworzenia Muzeum Przyrodniczego tego Parku. Od 1947 do 1950 kierował Stacją Bioekologiczną Instytutu Badawczego Leśnictwa w Jeziorach. Był też w późniejszych latach rzeczoznawcą rady naukowej WPN i członkiem Kuratorium Parku.
Pochowano go na cmentarzu w Mosinie.
Rodzina Miał siostrę, Janinę, a także dwóch braci, Michała i Józefa (obaj zginęli: Józef w walkach legionów Piłsudskiego, a lekarz Michał z rąk bolszewików po rewolucji październikowej).
Przypisy Nadleśnictwo kartuzy, Wspomnienia o Gustawie Spława Neyman, przedwojennym nadleśniczym Nadleśnictwa Kartuzy. Waldemar Grabowski, Polska Tajna Administracja Cywilna 1940–1945, Warszawa 2003, s. 297. Paweł Anders, Krzysztof Kasprzak, Beata Raszka, Wielkopolski Park Narodowy, Wydawnictwo WBP, Poznań, 1999, s. 18, .
Kategoria:Członkowie Polskiego Związku Zachodniego Kategoria:Członkowie Powiatowych Delegatur Rządu Kategoria:Ludzie związani z Wielkopolskim Parkiem Narodowym Kategoria:Pochowani w Mosinie Kategoria:Polscy leśnicy Kategoria:Uczestnicy zajęcia Wilna (1919) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1966