Ayatrohaedi (ur. 5 grudnia 1939 w Jatiwangi, zm. 18 lutego 2006 w Sukabumi) – indonezyjski pisarz, filolog i językoznawca. Specjalizował się w języku sundajskim.
Życiorys W 1964 r. ukończył archeologię na Uniwersytecie Indonezyjskim. W latach 1971–1973 kształcił się na Uniwersytecie w Lejdzie (językoznawstwo i filologia). W 1978 r. uzyskał doktorat z językoznawstwa (Uniwersytet Indonezyjski) na podstawie rozprawy Bahasa Sunda di Daerah Cirebon: Sebuah Kajian Lokabasa, poświęconej dialektologii języka sundajskiego.
W latach 1965–1966 był zatrudniony w Instytucie Archeologii i Dziedzictwa Narodowego (Lembaga Purbakala dan Peninggalan Nasional). Wykładał na Uniwersytecie Padjadjaran (1966–1967) oraz na Uniwersytecie Indonezyjskim (od 1972). W okresie od 1983 do 1987 kierował programem studiów archeologicznych. Przez pięć lat (1989–1994) był asystentem rektora Instytutu Sztuki w Dżakarcie (Institut Kesenian Jakarta).
Pisarstwem zajmował się od 1956 roku. Tworzył przede wszystkim wiersze i opowiadania, w językach indonezyjskim i sundajskim. Pisał także powieści i opowiadania dla dzieci.
Wybrana twórczość Hujan Munggaran (1960) Kabogoh Téré (1967) Pamapag (1972) Panji Segala Raja (1974) Yang Terpilih, zbiór opowiadań (1965) Warisan, zbiór opowiadań (1965) Pabila dan di mana (1976)
Publikacje naukowe
Bahasa Sunda di Daerah Cirebon: Sebuah Kajian Lokabasa (1985) Dialektologi: Sebuah Pengantar (1979, 1981)
Przypisy
Kategoria:Indonezyjscy naukowcy Kategoria:Indonezyjscy językoznawcy Kategoria:Indonezyjscy poeci Kategoria:Poeci XX wieku Kategoria:Poeci XXI wieku Kategoria:Filolodzy Kategoria:Dialektolodzy Kategoria:Indonezyjscy archeolodzy Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Indonezyjscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej