Maria Tawryczewska (z d. Szpakowska, ur. 31 lipca 1927 w Warszawie, zm. 9 października 2012) – polska architektka, uczestniczka odbudowy Wrocławia w latach 1952-1964.

Życiorys Córka artysty i architekta Wacława Szpakowskiego (1883-1973), siostra artystki Anny Szpakowskiej-Kujawskiej (ur. 1931).

Jej mężem był Igor Tawryczewski (1927-1989), również architekt, wraz z którym mieszkała i pracowała w Londynie w latach 1964-1979. Później Tawryczewscy byli związani z Warszawą.

Była członkinią Szarych Szeregów w Otwocku.

Pochowana na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.

Wykształcenie W 1951 uzyskała dyplom mgr. inż. architektury na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej, będąc jedną z pierwszych jej absolwentek.

Twórczość mały|Dom Naukowca we Wrocławiu Tawryczewska należała do grona projektantek i projektantów powojennej architektury Wrocławia. Brała udział w odbudowie miasta, w latach 1952-1964 pracując w Miastoprojekcie Wrocław. Wiele obiektów zaprojektowała we współpracy z Jadwigą Grabowską-Hawrylak, Edmundem Frąckiewiczem i Igorem Tawryczewskim, np. Mezonetowiec czy Osiedle Kołłątaja a w nim budynek mieszkalny o numerach 27/28-29/30. Siedmiopiętrowy budynek o rytmicznym układzie balkonów. Zaprojektowany dla SM Świt. Tzw. korytarzowiec z 18 mieszkaniami na piętrze.

Dwie z ich wspólnych realizacji – Dom Naukowca i budynek przy ul. Grabiszyńskiej 164 – uzyskały wyróżnienia w plebiscycie "Mister Wrocławia" w roku 1960 i 1963. Natomiast Osiedle Gajowice (1959-1965), zaprojektowane w zespole z E. Frąckiewiczem, J. Grabowską-Hawrylak, M. Kiełczewską, W. Maciejewskim, S. Müllerem, Z. Pawłowiczem oraz I. Tawryczewskim (kier.) było "największą inwestycją mieszkaniową w powojennej historii miasta".

W latach 1964–1979 pracowała wraz z mężem w Londynie. W latach 1979–1989 obydwoje pracowali w biurze Miastoprojekt-Budopol w Warszawie.

Od 1952 była członkinią warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. Wybrane realizacje Osiedle Kołłątaja we Wrocławiu (1955-58), wraz z E. Frąckiewiczem, J. Grabowską-Hawrylak i I. Tawryczewskim, w tym: Mezonetowiec, ul. Kołłątaja 9-12 (1958-60), wraz z E. Frąckiewiczem, J. Grabowską-Hawrylak i I. Tawryczewskim – galeriowiec mieszkalno-usługowy z dwupoziomowymi mieszkaniami, budynek przy ul. Kołłątaja 27-30, budynek przy ul. Kołłątaja 34-35 / ul. Podwale 58-60, Dom Naukowca we Wrocławiu (1958-60), pl. Grunwaldzki 15-21, wraz z E. Frąckiewiczem, J. Grabowską-Hawrylak i I. Tawryczewskim – dom mieszkalny pracowników Politechniki Wrocławskiej, pierwszy "Mister Wrocławia", Osiedle Gajowice we Wrocławiu (1959-1965) z dwiema szkołami przy ul. Grochowej (1962–1964), wraz z E. Frąckiewiczem, J. Grabowską-Hawrylak, M. Kiełczewską, W. Maciejewskim, S. Müllerem, Z. Pawłowiczem, I. Tawryczewskim (kier.), budynek przy ul. Grabiszyńskiej 164 we Wrocławiu, wraz z I. Tawryczewskim – 10-kondygnacyjny budynek mieszkalny, budynek mieszkalny przy ul. Kościuszki 36-42 we Wrocławiu, wraz z E. Frąckiewiczem, J. Grabowską-Hawrylak i I. Tawryczewskim, budynek mieszkalny przy ul. Pereca 26-28 / ul. Żelaznej 53.

Nagrody Dom Naukowca – pierwszy w historii miasta tytuł „Mister Wrocławia”, 1960, Dom Roku 1961, budynek przy ul. Grabiszyńskiej 164 – „Mister Wrocławia”, 1963.

Galeria

Odnośniki zewnętrzne realizacje Tawryczewskiej w serwisie fotopolska.eu, Dom Naukowca, Wrocław, pl. Grunwaldzki 15-21 w serwisie fotopolska.eu oraz w serwisie polska-org.pl, budynek mieszkalny przy ul. Pereca 26-28 / ul. Żelaznej 53 w serwisie polska-org.pl, budynek przy ul. Grabiszyńskiej 164 serwisie polska-org.pl.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Architekci modernizmu Kategoria:Architekci związani z Wrocławiem Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Polscy inżynierowie architekci Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie