Góry Królowej Maud (ang. Queen Maud Mountains, nor. Dronning Mauds Fjell) – pasmo górskie w Górach Transantarktycznych w Antarktydzie Wschodniej.
Nazwa Nazwany przez Roalda Amundsena (1872–1928) na cześć norweskiej królowej – Maud (1869–1938).
Geografia Góry Królowej Maud tworzą pasmo górskie w Górach Transantarktycznych w Antarktydzie Wschodniej, pomiędzy Lodowcem Beardmore’a a Reedy Glacier. Zajmują obszar między Morzem Rossa (Lodowcem Szelfowym Rossa) a Płaskowyżem Polarnym, rozciągając się na przestrzeni 400 km. W górach wyróżnia się m.in. następujące pasma i grzbiety: Barton Mountains, Bush Mountains, Gothic Mountains, Hays Mountains, Herbert Range, Hughes Range, La Gorce Mountains, Prince Olav Mountains, Quarles Range i Tapley Mountains.
Pasmo zbudowane jest ze skał osadowych i krystalicznych. W górach odkryto pokaźne złoża węgla kamiennego. Znaleziono tu również skrzemieniałe drewno z okresu permu oraz skamieniałości archeocjatyd – jednych z najstarszych odkrytych form życia na ziemi.
Od strony kontynentu góry pokryte są śniegiem i lodem do wysokości ok. 3000 m n.p.m. Występuje tu wiele lodowców, m.in.: Barrett Glacier Liv Glacier Strom Glacier Lodowiec Axela Heiberga Lodowiec Amundsena Lodowiec Scotta Leverett Glacier Reedy Glacier
Kilka szczytów wznosi się powyżej 4000 m n.p.m., a wiele powyżej 3000 m n.p.m. Najwyższym szczytem jest Góra Kaplana o wysokości 4320 m n.p.m.
Historia Szczyty nad Lodowcem Beardmore’a na zachodnim krańcu Gór Królowej Maud widziały ekspedycje Ernesta Shackletona (1874–1922) w latach 1907–1909 i Roberta F. Scotta (1868–1912) w latach 1910–1913. Same góry zostały odkryte w listopadzie 1911 roku przez wyprawę pod dowództwem Roalda Amundsena (1872–1928).
Zostały zmapowane przez amerykańskie ekspedycje Richarda Byrda (1888–1957) w latach 30 i 40. XX wieku oraz przez wyprawy w ramach United States Antarctic Program i New Zealand Antarctic Research Programme w okresie od lat 50. do lat 70. XX wieku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Góry Antarktydy Kategoria:Góry Transantarktyczne