Raymond Chevreuille (ur. 17 listopada 1901 w Watermael-Boitsfort w Brukseli, zm. 9 maja 1976 w Montigny-le-Tilleul) – belgijski kompozytor.
Życiorys W zakresie kompozycji był w znacznej mierze autodydaktą, odbył jedynie krótki kurs w Conservatoire royal de Music w Brukseli. W latach 1933–1959 pracował jako inżynier dźwięku w Radiu Belgijskim. Zdobył Prix de l’Art populaire (1944), Prix Italia za baśń radiową D’un diable de briquet (1950) i nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. królowej Elżbiety Belgijskiej za II Koncert fortepianowy (1952). Wielokrotnie reprezentował Belgię na festiwalach Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.
Twórczość Początkowo pozostawał pod wpływem Richarda Straussa i Igora Strawinskiego, ok. 1935 roku zaadaptował technikę dodekafoniczną. Jego twórczość ma cechy politonalnego synkretyzmu. Łączył środki tonalne, atonalne i modalne, które podporządkowywał myśleniu harmonicznemu. Muzyka Chevreuille’a cechuje się szeroką skalą ekspresji, dramatyzmem i intensywnością form wyrazu. Muzykolog Paul Collaer porównywał jego twórczość z twórczością Luigiego Dallapiccoli, Oliviera Messiaena i Dmitrija Szostakowicza.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Autodydakci Kategoria:Belgijscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1976