thumb|Schemat kołowego systemu hybrydowego EMR (półprzewodnik-meta)
Nadzwyczajna magnetorezystancja () – efekt zmiany rezystancji elektrycznej pod wpływem pola magnetycznego (magnetoopór) wynikający z geometrii układu przewodzącego prąd. Zmiana rezystancji w temperaturze pokojowej może być ponad 10 000-krotna, czyli znacznie większa niż ta, która ma miejsce przy efektach takich jak gigantyczny magnetoopór czy kolosalna magnetorezystancjaSolin, S. A.; Thio, Tineke; Hines, D. R.; Heremans, J. J. (September 2000), „Enhanced Room-Temperature Geometric Magnetoresistance In Inhomogeneous Narrow-Gap Semiconductors” (PDF), Science, 289 (5484): 1530–2, https://www.ruf.rice.edu/~rau/phys600/ERM21.pdf.. Efekt EMR ma miejsce przy zastosowaniu systemów hybrydowych metali i półprzewodników. Bez pola magnetycznego układ ma małą rezystancję, więc większość prądu elektrycznego przepływa przez metal. Natomiast w silnym polu magnetycznym przyłożonym poprzecznie do kierunku przepływu prądu, układ znajduje się w stanie o dużo większej rezystancji elektrycznej, czego powodem jest zjawisko Halla. Gdy kąt Halla zbliża się do 90°, przepływ prądu elektrycznego w regionach metalicznych drastycznie maleje, a intensywność zmiany, która może osiągać nawet cztery rzędy wielkości, w znaczącym stopniu zależy od geometrii systemuT. H. Hewett and F. V. Kusmartsev, Geometrically enhanced extraordinary magnetoresistance in semiconductor–metal hybrids, Physical Review B, 82, 212404, (2010).. Ponieważ nadzwyczajna magnetorezystancja zachodzi w temperaturze pokojowej i nie polega na materiałach magnetycznych, posiada ona wiele korzyści w aspekcie jej potencjalnych zastosowań - przykładem mogą być głowice odczytu dysków twardychS. A. Solin, Magnetic Field Nanosensors, Scientific American, 291, 45 (July 2004)..
Efekt został odkryty w 2000 roku.
Przypisy
Kategoria:Spintronika