thumb|Samiec Diloboderus abderus thumb|Heteronychus arator Pentodontini – plemię chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny rohatyńcowatych. Rozprzestrzenione kosmopolitycznie. W zapisie kopalnym znane od eocenu.
Morfologia Ubarwienie tych chrząszczy najczęściej jest rudobrązowe, brązowe lub czarne. Głowa i przedplecze zaopatrzone są w wyrostki (rogi), guzki, żeberka lub dołkowate wgłębienia. Czułki mają trzy ostatnie człony uformowane w buławkę o zazwyczaj niewielkich rozmiarach. Oczy złożone podzielone występem policzka zwanym canthus. Narządy gębowe mają żuwaczki zawsze uzbrojone w od jednego do dwóch ząbków lub bocznych płatów. Przedpiersie ma duży, kolumnowaty wyrostek międzybiodrowy. Tylna para odnóży ma wierzchołek goleni ścięty lub delikatnie i zaokrąglenie powykrawany, pozbawiony ząbków. Stopy cechują się zwykle obecnością dwóch szczecinek na szczycie pazurków. Pazurki poszczególnych stóp są równych rozmiarów.
Larwami są pędraki o ciele wygiętym w kształt litery „C”. Ich szczęki mają żuwki zewnętrzną i wewnętrzną zrośnięte w malę. Na spodniej stronie żuwaczek leżą elementy aparatu strydulacyjnego.
Rozprzestrzenienie Plemię rozprzestrzenione jest kosmopolitycznie. W Nowym Świecie reprezentuje je 21 rodzajów. W Europie Środkowej występuje tylko rodzaj Pentodon, reprezentowany na Słowacji i zachodniej Ukrainie przez gatunek Pentodon idiota.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził w 1842 roku Étienne Mulsant pod nazwą Pentodonaires. Obejmuje 99 rodzajów.
W zapisie kopalnym znane są od eocenu. Z epoki tej pochodzą skamieniałości rodzaju Ligyrus.
Przypisy
Kategoria:Rohatyńcowate