Fiodor Samochin

Fiodor Iwanowicz Samochin (; ur. w chutorze Wierchnie-Sadowskim w Obwodzie Wojska Dońskiego, zm. 17 lipca 1992 w Biszkeku) – radziecki pisarz, dziennikarz, publicysta, tłumacz, członek Związku Pisarzy ZSRR.

Autor wielu dzieł o Wielkiej wojnie ojczyźnianej, z których największą sławę zdobyła powieść „Czołponbaj” o wyczynie Bohatera Związku Radzieckiego , która miała kilka wznowieńKulak N.: Главная тема (Фёдору Самохину – 60 лет) (ros.) // Вечерний Фрунзе. – 1978. – 13 lutego (№ 31 ). – S. 3.. Za zasługi w dziedzinie literatury faktu oraz za aktywny udział w propagandzie i rozwoju kirgiskiej literatury radzieckiej trzykrotnie otrzymał Gramotę Pochwalną Prezydium Rady Najwyższej Kirgiskiej SRRФ. И. Самохину – 60 лет (ros.) // Litieraturnaja Gazieta. – 1978. – 8 marca (№ 10). – S. 4. – Литературный Киргизстан: ЛК., Выпуски 1-6 (ros.) // Ала-Тоо. – 1988. – 14 stycznia.. Jego książki są przechowywane w Niemieckiej Bibliotece Narodowej oraz w Bibliotece Brytyjskiej.

Życiorys Urodzony w 1918 r. w przysiółku Wierchnie-Sadowskij, stanicy kozackiej położonej nad Donem, w okolicy Niżniej Czirskiej w Obwodzie Wojska Dońskiego. Pracę rozpoczął w 1934 r. jako księgowy w kołchozie. W 1940 r. ukończył szkołę średnią w Niżniej Czirskiej. W latach 1940–1942 pracował jako starszy księgowy w punkcie połowowym w Niżniej Czirskiej. W latach 1942–1943 był członkiem biura niżnie-czirskiego rejonowego komitetu Komsomołu, był zwiadowcą oddziałów partyzanckich „Смерть фашизму” („Śmierć faszyzmowi”). Podczas Wielkiej wojny ojczyźnianej został poważnie ranny.

W 1944 r. stalingradzki komitet obwodowy Komsomołu wysłał Fiodora Samochina do Moskwy na kursy pracowników prasowych; w tym samym roku dołączył do szeregów WKP(b). Po ukończeniu kursów Samochin pracował jako pracownik literacki w gazecie „Komsomolskaja prawda”, od 1946 r. jako pracownik literacki i kierownik działu gazety „” w stolicy Kazachskiej SRR Ałma-Acie, a od 1947 do 1949 r. jako specjalny korespondent centralnej gazety obwodu żambylskiego „”. W 1949 r. Samochin przeniósł się do stolicy Kirgiskiej SRR Frunze (obecnie Biszkek), gdzie do 1961 r. pracował w gazecie „Komsomolec Kirgizii”, jako pracownik literacki i kierownik działu redakcyjnego. W latach 1961–1963 był pracownikiem literackim w redakcji czasopisma „”.

Twórczość Praca literacka Samochina rozpoczęła się od publikacji w gazecie. Zaraz po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej, zaczął pracować jako sekretarz wykonawczy regionalnej gazety „Kołchoznik Dona”, a wkrótce został jej redaktorem. Jego pierwsze opowiadania: „Na pieriekatie”, „Garmoń”, „Prowody” zostały opublikowane w gazecie. Za początek działalności pisarskiej uważa się jednak rok 1949 i początek pracy w gazecie „Komsomolec Kirgizii”.

Mimo utraty nóg w wyniku poważnej rany Samochin często podróżował po kraju, a spotkani ludzie – hodowcy bydła Doliny Susamyrskiej, budowniczowie , naftowcy Izbaskent, plantatorzy bawełny , hydrolodzy i rybaków jeziora Issyk-kul, górnicy Kyzył-Kyja i hodowcy buraków cukrowych z Doliny Keminskiej, później stali się bohaterami takich dzieł, jak powieść „Dom mojego otca”, „Tri ostrowa”, „Rodina, ja wiernus!” oraz „Czujskije razliwy”. Nowela „Tri ostrowa” została opublikowana w zbiorach prac uczestników Wielkiej wojny ojczyźnianej, zatytułowana „S pierom i awtomatom”, poświęcona trzydziestej rocznicy zwycięstwa nad faszyzmem niemieckim„S pierom i awtomatom” (ros.) / pod redakcją Bajzakowa T., Żażyjewa S. – Frunze: Miektiep, 1975. – S. 125. – 140 s..

Kolejnym kluczowym tematem pracy Fiodora Samochina były dokonania narodu radzieckiego podczas wojny. Jego pierwszym dziełem literackim w tej dziedzinie było opowiadanie „Razwiedczica ” o wojowniczce , opublikowana w 1952 r. w Stalingradzie. Szczególne miejsce w tej serii zajmuje powieść „Czołponbaj”, poświęcona Bohaterowi Związku Radzieckiego Czołponbajowi Tulebierdijewowi, która była kilkakrotnie przedrukowana i otrzymała wiele recenzji, w tym od krytyka literackiego i członka korespondenta Narodowej Akademii Nauk Republiki Kirgiskiej Askarow T. Powiest o gieroje (ros.) // Komsomolec Kirgizii. – 1958. – 14 listopad.. Pisząc ten utwór, pisarz spotkał wielu krewnych i przyjaciół bohatera. Innym dziełem autora na temat Wielkiej wojny ojczyźnianej była powieść „Malczik iz Stalingrada” i „Don – rieka partizanskaja”Samochin F.: Ot wierszyny k wierszynie (ros.) // Izbrannoje / pod redakcją Ivanova A. – Frunze: Kyrgyzstan, 1978. – 252 с..

Głównym przedmiotem jego działalności literackiej były eseje, z których jeden, pod tytułem „Krowju sierdca”, został opublikowany w zbiorze dzieł pisarzy kirgiskich „Gieroi surowych let”, obok prac laureata Nagrody Leninowskiej Czingiza Ajtmatowa, poety ludowego Kirgistanu i Bohatera Pracy Socjalistycznej Aały Tokombajewa, narodowego poety Kirgiskiej SRR i innych: 40 let «ŻZL». – 2. – Moskwa: , 1976. – S. 286..

9 lutego 1968, z okazji 50. urodzin pisarza, w Związku Pisarzy Kirgistanu odbył się jubileuszowy wieczór, w którym wzięli udział literaci, przedstawiciele społeczeństwa stolicy RepublikiЮбилей писателя (ros.) / / Комсомолец Киргизии: Gazeta. – 1968. – 9 lutego.. Z okazji 60. rocznicy urodzin Fiodora Samochina wydawnictwo „Kyrgyzstan” wydało zbiór prac „Izbrannije”. Książka zawiera najlepsze powieści opublikowane już w Kirgistanie i Moskwie: „Czołponbaj”, „Tri ostrowa” i „Rodina, ja wiernus!”. 10 lat później wydawnictwo „Kyrgyzstan” wydało zbiór najlepszych opowiadań i opowiadań pisanych przez autora przez wiele lat jego twórczości.

Jako tłumacz Samochin brał również udział w publikacji zbioru prac kirgiskich pisarzy „Zwieni, komuz!” (1985): K 50-letiju Fiodora Samochina (ros.) // Komsomolec Kirgizii. – 1968. – S. 4..

Dzieła

Odznaczenia i nagrody thumb|150px|Gramota Pochwalna Prezydium Rady Najwyższej Kirgiskiej SRR Fiodora Samohina Medal „Za obronę Stalingradu” Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Trzy Certyfikaty Honorowe Prezydium Najwyższej Rady Kirgiskiej SRR: Gramota Pochwalna Prezydium Najwyższej Rady Kirgiskiej SRR (18 marca 1968 r.) – za zasługi w dziedzinie fikcji i w związku z 50. rocznicą jego urodzinKułatow T., Abdraeva J. Указ Президиума Верховного Совета Киргизской ССР о награждении тов. Самохина Ф. И. Почётной грамотой Президиума Верховного Совета Киргизской ССР (ros.) // Комсомолец Киргизии: Gazeta. – 1968. – 18 marca.. Gramota Pochwalna Prezydium Najwyższej Rady Kirgiskiej SRR (29 października 1974 r.) – za czynny udział w propagandzie i rozwoju literatury sowieckiej Kirgistanu oraz w związku z 50. rocznicą założenia Kirgiskiej SRR i Komunistycznej Partii Kirgistanu. Gramota Pochwalna Prezydium Najwyższej Rady Kirgiskiej SRR (13 lutego 1978 r.) – za zasługi w dziedzinie literatury sowieckiej Kirgistanu oraz w związku z 60. rocznicą jego urodzin.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Pisarzy ZSRR Kategoria:Kirgiscy pisarze Kategoria:Pisarze rosyjskojęzyczni Kategoria:Prozaicy XX wieku Kategoria:Radzieccy dziennikarze Kategoria:Radzieccy prozaicy Kategoria:Radzieccy tłumacze Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1992