Henryk Trebert (ur. 2 grudnia 1906 w Warszawie, zm. 12 marca 1990 tamże) – polski mechanik precyzyjny, organizator Wydziału Mechatroniki Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Aleksandra (1874–1945), prezesa Koła Emerytów Banku Polskiego, i Wandy z domu Reszke (1884–1958).
W 1926 roku rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, zmuszony był je przerwać na pewien czas z przyczyn losowych. W 1937 roku został laborantem w Centralnym Laboratorium Państwowych Wytwórni Uzbrojenia w Warszawie, prowadził badania z dziedziny skrawalności stali i mosiądzu. W 1939 roku otrzymał dyplom ukończenia studiów na Politechnice Lwowskiej i został mianowany kierownikiem powstającej w Kraśniku Fabryki Amunicji nr 2.
Podczas okupacji niemieckiej pracował w Polskich Zakładach Optycznych, gdzie w 1944 roku zabezpieczał sprzęt pomiarowy, chroniąc go przed wywiezieniem lub zniszczeniem.
Po zakończeniu wojny został mianowany Głównym Pełnomocnikiem Grup Operacyjnych Resortu Gospodarki Narodowej na województwo łódzkie i był zaangażowany w uruchamianie gospodarki po zniszczeniach wojennych, m.in. był dyrektorem Łódzkiej Fabryki Zegarów, a następnie wicedyrektorem Zjednoczenia Przemysłu Obrabiarkowego, był współorganizatorem Zjednoczenia Przemysłu Precyzyjnego i Optycznego. Należał do grupy założyciel Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej, gdzie został dziekanem Wydziału Mechanicznego, a następnie prorektorem. W 1952 roku został powołany na stanowisko wicedyrektora Departamentu Studiów Technicznych w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego. W marcu 1953 roku został docentem na Politechnice Warszawskiej. Powierzono mu organizację nowego kierunku studiów na Wydziale Mechanicznym − mechaniki precyzyjnej. W 1962 roku powstał samodzielny Wydział Mechaniki Precyzyjnej, którego został pierwszym dziekanem. 30 września 1977 roku przeszedł na emeryturęDanuta Holejko, Wspomnienie o Profesorze Henryku Trebercie, Wydział Mechatroniki Politechniki Warszawskiej, 6 marca 2020..
Dwukrotnie żonaty. Od 25 sierpnia 1934 roku był mężem plastyczki Krystyny z domu Szczepanowskiej (1912–1998)Krystyna «Klementyna» Szczepanowska h. Prus (Turzyma) www.sejm-wielki.pl [dostęp 2024-02-05].. Drugą żoną była Janina z domu Girtler (1920–2020), z którą miał syna Jana (ur. 1952).
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 44-3-5,6)Andrzej Liczbiński, Wykaz profesorów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 1988–2000..
Członkostwo Komitet Budowy Maszyn PAN, Komitet Automatyki i Cybernetyki Technicznej PAN, Komitet Nauki i Techniki i Zarząd Główny SIMP, Zarząd Główny NOT, Rady Naukowe instytutów przemysłowych (m.in. w PIAP, OBR PR,EDOM, ITR, PIE), organizacje międzynarodowe m.in. IMECO i IFAC.
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (12 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społecznej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/176 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Komitetu Budowy Maszyn PAN Kategoria:Członkowie Komitetu Automatyki i Cybernetyki Technicznej PAN Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1990