Gräfrath – jedna z pięciu dzielnic miasta Solingen, zarazem najmniejsza z tych dzielnic. Burmistrzem Gräfrath jest Udo Vogtländer z partii SPD.

Gräfrath jest dobrze zachowanym starym miastem z XVIII i XIX wieku. Stare miasto dzielnicy Gräfrath zalicza się do grona 56 najładniejszych zabytkowych starych miast w Nadrenii Północnej-Westfalii.

Geografia Gräfrath, położone jest na północy miasta Solingen, graniczy z miastami: Haan na zachodzie i Wuppertal na północy i wschodzie. Na południu leży dzielnica Solingen Mitte, a na zachodzie Gräfrath graniczy z dzielnicą Wald. Granica dzielnicy do Wuppertal jest w dużej mierze ukształtowana przez przebieg rzeki Wupper. Granicę dzielnicy z miastem Haan częściowo tworzy strumyk Itter, który rozpoczyna się w Gräfrath i wpada do Renu w Düsseldorfie.

Również wiele innych strumieni przepływa przez Gräfrath, np. Nümmener, Holzer Bach.

Demografia Rozwój populacji w dzielnicy Gräfrath w wybranych latach od 1871 r.:

1871 5424 1880 5881 1900 7935 1910 10 066 1925 10 582 2011 18 555 2013 18 632 2015 18 725

Jak można zauważyć populacja dzielnicy Gräfrath ciągle wzrasta w tempie średnio 92,37 osób rocznie.

Historia Od 1900 r. Bernhard Bartlau sprawował urząd burmistrza. Podczas jego kadencji miało miejsce wiele projektów, które zmodernizowały Gräfrath i przygotowały go na przyszłość jako rozwijające się małe miasteczko. W 1901 r. firmy i prywatne gospodarstwa domowe zostały podłączone do sieci energetycznej. W 1905 r. uruchomiono wodociąg. Osiedle mieszkaniowe dla ubogich zostało zbudowane na Bergstrasse (obecnie Hildebrandstrasse). W 1904 r. otwarto szkołę, a w 1909 r. młodzieżowy dom kultury. W tym samym roku przeprojektowano także rynek w Gräfrath. Usunięto również ponad 100-letni chodnik z licznymi uszkodzeniami również odnowiono schody do kościoła klasztornego.

Dawny ratusz Gräfrath zbudowano w stylu Neuberg (1907/1908). Budowa nowego ratusza w latach 1907–1908 była również związana z rozwojem gospodarczym miasta Gräfrath. Uchwała rady miasta z 12 listopada 1906 r. poprzedziła 160 000 nowych budynków w stylu Neuberga. Lokalizacja obok przejazdu kolejowo-drogowego na południe od starego centrum miasta została celowo wybrana jako lokalizacja budynku, aby zbliżyć się do różnych dzielnic Gräfrath, które powstały z czasem – jednak ratusz był zorientowany w kierunku historycznego centrum. W 1907 r. miasto Gräfrath otrzymało również własny herb.

Jednak ponad 20 lat później, bo 1 sierpnia 1929 r., Gräfrath został połączony z miastem Solingen, a także miastami Wald, Höhscheid i Ohligs, tworząc wielkie miasto Solingen.

Podczas II wojny światowej Grafrath został w dużej mierze oszczędzony przed nalotami alianckimi. W okresie powojennym Gräfrath rozwijał się przede wszystkim dzięki licznym nowym projektom budownictwa mieszkaniowego jednorodzinnego, na przykład na ulicy Katharinenstrasse. W roku 1970 na Autostradzie 46 (A 46) zbudowano skrzyżowanie Haan-Ost, które okazało się najkrótszą drogą z Gräfrath na autostradę. Zjazd został otwarty w 1974 roku.

Duże, wcześniej rolnicze tereny w Gräfrath przekształcono w tereny komercyjne i przemysłowe od połowy lat osiemdziesiątych. Pierwszym większym tego rodzaju był ten w Dycker Feld, który dziś obejmuje także Heider Hof. Po rozbiórce w 1971 r. teren byłej cegielni na Unterflachsberg został przekształcony w teren przemysłowy Flachsberg, do którego droga dojazdowa nazywa się Alte Ziegelei. W 2000 roku park biznesowy Piepersberg został zbudowany na zachód od Piepersberg na północy Gräfrath, gdzie wiele firm zlokalizowano w bezpośrednim sąsiedztwie autostrady A 46.

Na początku lat 90. powstała ulica Roggenkamp, która połączyła bezpośrednio węzeł na autostradzie A 46 w Haan-Ost z Gräfrath. W ten sposób przecięła ona ulicę Oberhaaner Strasse, która od tego czasu została podzielona na dwie części.

Ruch kolejowy na między Gräfrath i Vohwinkel w Wuppertal został ostatecznie zlikwidowany w 1989 r., a budynek dworca został ostatecznie rozebrany w 2011 r. Dziś popularna ścieżka piesza i rowerowa Korkenziehertrasse prowadzi przez dawną linię kolejową, która została zrealizowana w ramach niemieckiego programu Regionale 2006.

Niemieckie Muzeum Ostrzy (Deutsches Klingenmuseum) mieściło się w dawnym ratuszu od 1954 do 1990 r., Dopóki nie przeniesiono go do większych pomieszczeń w budynku dawnego klasztoru w 1991 r. Stary ratusz mieści od 1996 r. Muzeum Sztuki w Solingen (Kunstmuseum Solingen, do 2012 r. Museum Baden). Dzielnica Gräfrath jest najmniejszą w Solingen i liczy dziś około 19 000 mieszkańców.

Burmistrzowie Od roku 1800:

Jacob de Foy (1800) Johann Benjamin Brass (1801) Franz Ad. Schnitzler (1802) Abraham Heiderhoff (1802) Philipp Jacob Schnitzler (1803) Joh. Jac. de Foy (1804) Franz Arnold Wilhelm Schnitzler (1805) Johann Jacob Pieper (1807) Johann Jacob de Foy (1813) Philipp Schramm (1813-1814) Peter Rauh (1814-1817) Christian Nohl (1817-1819) Ludwig Pithan (1819-1823) Carl Everhard Willemsen (1823) Peter Höfer (1823) Peter Banniza (1823-1828) Bartsch (1828-1832) Karl Uesseler (1832-1876) Kürten (1876–1900) Bernhard Bartlau (1900-1924) Theodor von der Thüsen (1924-1929)

Przypisy

Kategoria:Solingen