Końce (lit. Galai) – wieś na Litwie, w okręgu uciańskim, w rejonie ignalińskim, w starostwie Kozaczyzna.
Dawniej dwa zaścianki – Końce I i Końce II.
Historia W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianki leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim (od 1926 w województwie wileńskim), w powiecie brasławskim (od 1926 w powiecie święciańskim), w gminie Dukszty.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało:
Końce I – 25 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego i zadeklarowały litewską przynależność narodową. Były tu 2 budynki mieszkalne. W 1938 zamieszkiwało tu 13 osób w 2 budynkach. Końce II – 25 osób, wszystkie były wyznania rzymskokatolickiego. Jednocześnie 3 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową a 22 litewską. Było tu 8 budynków mieszkalnych. W 1931 zamieszkiwało tu 35 osób w 9 budynkach.
Miejscowości należały do parafii rzymskokatolickiej w Kozaczyźnie. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Ignalinie.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie ignalińskim Kategoria:Zaścianki w powiecie brasławskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Zaścianki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)