Waldemar Stanisław Kwiatkowski (ur. 1937 w Cechówce, zm. 8 października 2003) – polski uczony, specjalista w dziedzinie miernictwa elektrycznego, profesor doktor habilitowany Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie kolejarza, pracował w Zakładach Aparatury Pomiarowej Era i równocześnie uczył się w technikum elektrycznym, które ukończył w 1955. Następnie studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, w 1960 obronił pracę magisterską. Od 1961 pracował w Katedrze Miernictwa Elektrycznego, w 1966 obronił przygotowaną pod kierunkiem prof. Stefana Lebsona pracę doktorską dotyczącą optymalizacji konstrukcji mierników elektromagnetycznych. W 1973 habilitował się, a rok później został docentem. W 1979 nadano mu tytuł profesora i otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego w Politechnice Warszawskiej. Współpracował z ośrodkiem Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu, gdzie pracowano nad technologią właściwości cienkich warstw ferromagnetycznych. Waldemar Kwiatkowski opracował wówczas pierwsze na świecie sposoby zastosowania tych warstw przy budowie przetworników pomiarowych, był inicjatorem wdrożenia tej technologii w zielonogórskich zakładach Lumel, gdzie produkowano aparaturę pomiarową. Ogółem wdrożył do produkcji siedemnaście urządzeń i jedną technologię, był współtwórcą czterech patentów, które przyznano zakładom Lumel, uczestniczył przy opracowaniu nowej generacji mierników tablicowych, które tam produkowano. Od 1976 do 1991 był dyrektorem Instytutu Elektrotechniki Teoretycznej i Miernictwa Elektrycznego na Wydziale Elektrycznym PW. Współpracował z niemieckimi ośrodkami prowadzącymi badania z zakresu fizyki i technologii elementów ferromagnetycznych, odbył tam staże naukowe. Po 1989 należał do grupy twórców Wyższej Szkoły Ubezpieczeń i Bankowości w WarszawieZygmunt Lech Warsza, Waldemar Stanisław Kwiatkowski (1937-2003), Sylwetki Automatyków i Pomiarowców, Automatyka i Pomiary w Warszawie, Politechnika Warszawska.
Pochowany na Cmentarzu prawosławnym w Warszawie (kw. 97, rząd 9, grób 13)Wykaz profesorów i docentów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 2000-2010, Henryk Matyja.
Dorobek naukowy Waldemar Kwiatkowski specjalizował się w miernictwie elektrycznym, posiadał wiedzę z teorii ferromagnetyzmu, fizyki cienkich warstw i najnowszych materiałów amorficznych. Dzięki temu był autorem i współautorem ok. dziewięćdziesięciu artykułów opublikowanych w prasie polskiej i dziewięciu czasopismach zagranicznych, uzyskał dwanaście patentów, z których wdrożono do produkcji siedem, był autorem trzydziestu dwóch opracowań badawczo-projektowych, dwóch monografii, ośmiu książek i skryptów. Recenzował ponad dwadzieścia prac doktorskich, kilkanaście habilitacji i wniosków profesorskich. Wchodził w skład Komitetu Elektrotechniki PAN, gdzie w latach 1972-1992 przewodniczył sekcji Elektrometeorologii. Ponadto był członkiem Towarzystwa Naukowego Miar i Danych dla Nauki oraz członkiem Komisji Nagród Państwowych.
Odznaczenia cztery nagrody Ministra Edukacji, dziewięć nagród Rektora Politechniki Warszawskiej, medal Za Zasługi dla Politechniki (1978), Złoty Krzyż Zasługi (1977), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982), medale za zasługi dla pożarnictwa i LOK.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Komitetu Elektrotechniki PAN Kategoria:Ludzie urodzeni w Sulejówku Kategoria:Polscy metrolodzy Kategoria:Polscy fizycy XX wieku Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1937 Kategoria:Zmarli w 2003 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu prawosławnym na Woli