Jarosław Grzegorz Wilczyński – polski archeolog i archeozoolog, dr hab. nauk biologicznych, profesor instytutu Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Ukończył w 2003 roku studia archeologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracę magisterską pt. „Technika obróbki surowca krzemiennego na stanowisku Kraków ul. Spadzista obszar B+B1”, przygotowaną pod kierunkiem Krzysztofa Sobczyka, obronił w Instytucie Archeologii UJ. W 2010 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w Instytucie Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, przedstawiając rozprawę poświęconą wykorzystaniu dużych ssaków przez ludność kręgu kultur graweckich w Europie Środkowej, napisaną pod kierunkiem Piotra Wojtala. W 2017 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie osiągnięcia naukowego dotyczącego analizy zwierzęcych szczątków kostnych ze stanowisk kultury graweckiej jako źródła wiedzy o zachowaniach paleolitycznych społeczności łowiecko-zbierackich.
Zawodowo związany jest z Instytutem Systematyki i Ewolucji Zwierząt Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, gdzie pełni funkcję profesora instytutu. W 2018 roku był inicjatorem powołania Pracowni Archeozoologii, której został pierwszym kierownikiem, a od 2020 roku kieruje Zakładem Zoologii Kręgowców. Jest również członkiem Komisji Paleogeografii Czwartorzędu IV Wydziału Przyrodniczego Polskiej Akademii Umiejętności.
Jego działalność naukowa koncentruje się na archeozoologii, badaniach paleolitu górnego oraz relacjach człowiek–środowisko w plejstocenie. Kierował licznymi projektami badawczymi finansowanymi ze środków krajowych i międzynarodowych, w tym grantami Narodowego Centrum Nauki (OPUS, SONATA, SONATA BIS) oraz prestiżowym grantem European Research Council typu Consolidator (MAMBA), realizowanym w latach 2022–2027, poświęconym analizie nagromadzeń kości mamuta w Europie Środkowej.
Brał udział w badaniach terenowych na wielu kluczowych stanowiskach paleolitycznych w Polsce oraz w Europie Środkowej, zarówno jako kierownik, jak i współkierownik wykopalisk. Prowadził prace m.in. na stanowiskach w Krakowie (w szczególności przy ul. Spadzistej), w Jaskini Mamutowej, Jaskini Borsuka, Jaskini Żarskiej, Jaskini Tunel Wielki, Jaskini Łokietka i Jaskini Nietoperzowej, a także na stanowiskach zagranicznych w Czechach, na Słowacji i Węgrzech, w tym w Dolních Věstonicach, Lubnej, Trenčianskich Bohuslavicach oraz Jaskini Szeleta.
Przypisy
Kategoria:Polscy biolodzy XXI wieku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Pracownicy instytutów naukowych PAN Kategoria:Urodzeni w XX wieku