Stanisław Nałęcz-Korzeniowski (ur. 10 listopada 1899 w Warszawie, zm. 16 marca 1974 w Londynie) – polski oficer wywiadu wojskowego i urzędnik konsularny.
Syn Zygmunta i Jadwiga Witte. Był funkcjonariuszem polskiego wywiadu wojskowego (Oddziału II Sztabu Głównego), którego w stopniu porucznika w 1931 przeniesiono do służby zagranicznej, pełniącego m.in. funkcję wicekonsula poselstwa w Bukareszcie (1932–1933), kier. konsulatu we Frankfurcie nad Menem (1934–1939) oraz radcy departamentu polityczno-ekonomicznego MSZ (1939). W okresie okupacji poszukiwany przez placówkę Gestapo w Ciechanowie, przebywał w Rumunii a następnie w Wielkiej Brytanii. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 26-1-17,18)Rocznik Służby Zagranicznej 1939.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (18 marca 1932) „za zasługi na polu bezpieczeństwa wojska”.
Przypisy
Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Niemczech Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie wywiadu i kontrwywiadu II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Radcy MSZ II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Nałęczowie