Czas przyszły w języku hiszpańskim – opis sposobów i konstrukcji gramatycznych służących do opisywania w języku hiszpańskim przyszłości z teraźniejszego punktu widzenia. Wyróżnia się dwa formalne czasy przyszłe: (odpowiednik angielskiego ) (odpowiednik angielskich oraz )

Futuro imperfecto Czas jest czasem prostym. Tworzony jest poprzez dodanie odpowiednich końcówek do bezokolicznika odmienianego czasownika. Końcówki są takie same dla wszystkich grup koniugacyjnych. + Odmiana czasowników w czasie Osoba Grupa I () (mówić) Grupa II () (jeść) Grupa III () (żyć) yo hablaré comeré viviré tú hablarás comerás vivirás él/élla/usted hablará comerá vivirá nosotros hablaremos comeremos viviremos vosotros hablaréis comeréis viviréis ellos/ellas/ustedes hablarán comerán vivirán

Użycie Czasu używa się: Do opisywania czynności lub wydarzeń, które będą miały miejsce w przyszłości; Przykład: – Czy pojedziemy do Włoch? W zdaniach z określeniami czasu; Przykład: – Za rok będę mieć tytuł magistra. (Uwaga: – forma nieregularna) W zdaniach wyrażających przypuszczenie, niepewność lub wątpliwość, które odnoszą się do teraźniejszości; Przykład: – Gdzie jest Juan? Czyżby był chory?

Czas to czas przyszły złożony. Tworzy się go poprzez dodanie do odmienionego w czasie czasownika posiłkowego formy (temat + , ) czasownika głównego. + Odmiana czasownika posiłkowego Osoba Odmiana yo habré tú habrás él/élla/usted habrá nosotros habremos vosotros habréis ellos/ellas/ustedes habrán

+ Odmiana czasowników w czasie futuro perfecto Osoba Grupa I () (mówić) Grupa II () (wiedzieć) Grupa III () (żyć) yo habré hablado habré sabido habré vivido tú habrás hablado habrás sabido habrás vivido él/élla/usted habrá hablado habrá sabidohabrá vivido nosotros habremos hablado habremos sabido habremos vivido vosotros habréis hablado habréis sabido habréis vivido ellos/ellas/ustedes habrán hablado habrán sabido habrán vivido

Użycie Czasu używa się: Do wyrażenia czynności przyszłej, która miała miejsce przed inną czynnością przeszłą, z użyciem (hiszp. kiedy) oraz trybu łączącego (por. czas zaprzeszły); Przykład: – Kiedy wrócisz z wakacji, ja już wrócę do Hiszpanii. W zdaniach wyrażających przypuszczenie, niepewność lub wątpliwość, które odnoszą się do przeszłości; Przykład: – Czyżby napisał to dla mnie?

Przypisy

hiszpański