Marek z Bzowa Bzowski herbu Ostoja (zm. po 1405) – dziedzic dóbr ziemskich w Bzowie i Tązowie (obecnie część Karlina).
Życiorys
Marek z Bzowa Bzowski należał do rodu szlacheckiego Ostojów. Pochodził z rodziny osiadłej w Bzowie w dawnym pow. lelowskim, w par. KromołówT. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Kraków, część I, s. 310-313.. W tej wsi obok przedstawicieli Ostojów dziedziczyli także rycerze innych herbów - Cielątkowa, Nowina, Prus, PilawaA. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. II, s. 300-301. oraz Przeginia i Zadora. Jego małżonką była Piechna, z którą miał córki - Machnę, małżonkę Swacha z Bzowa i Kachnę, żonę Sobka z GrabowejT. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Kraków, część II, s. 32.. Jego bratem rodzonym był Stanisław z Bzowa a stryjecznym Janik z Janikowic, protoplasta Janikowskich herbu Ostoja.
W roku 1388 kupił od brata Stanisława za 16 grzywien dom, ogród i role w Bzowie, należące niegdyś do ich matki. W roku 1398 dowodził swego szlachectwa i przynależności do rodu Ostojów gdyż został naganiony przez Jaszka z Tązowa. W tej sprawie przedstawił przed sądem następujących świadków: Świętosława z Kamienia, Marka i Mikołaja z Kępy, Wacława i Dzierżysława z Marcinowic oraz Piotra z Dobrakowa, którzy zeznali, że naganiony jest ich bratem herbowym z rodu OstojówJ. Janota Bzowski (red.), Łącznik Rodzinny: organ Związku Rodowego Janotów Bzowskich h. Nowina, Warszawa 1939, zeszyt 3, s. 10-13.B. Ulanowski (red.), Najdawniejsze księgi sądowe krakowskie. Antiquissimi libri iudiciales terrae Cracoviensis, Kraków 1884-1886, nr 7893.. Pięć lat później zastawił za 40 grzywien Maczkowi z Chechła i jego żonie Klarze swoje części w Bzowie i Tązowie (Wieś Tązów dziś nie istnieje. Obecnie jest częścią KarlinaT. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Kraków, część II, s. 427., gniazda rodowego Karlińskich h. Ostoja). W 1405 roku Marek z Bzowa kupił od Jana i Grzegorza z Bzowa za 29 grzywien półgroszy całe części ich dziedziny w Bzowie. Nie żył już w 1428 roku, kiedy wdowa po nim Pachna zastawiła siedlisko z niwą w Bzowie córce Machnie, żonie Swacha z Bzowa.
Być może, Marek z Bzowa był tą samą osobą co Marek Jajko (syn Mikołaja Jajko z Bzowa), który w roku 1403 dowiódł swego szlachectwa i herbu PrzeginiaStarodawne prawa polskiego pomniki z ksiąg rękopiśmiennych dotąd nieużytych główniej zaś z ksiąg dawnych sądowych ziemskich i grodzkich ziemi krakowskiej, wyd. A. Z. Helcel, Kraków 1870, nr 1026. Według A. Bonieckiego osoby te były tożsame.
Zobacz też Herb Ostoja Ród Ostojów (Mościców)
Przypisy
Bibliografia T. Jurek (red.), Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010-2019, Kraków, część I, s. 310-313. K. Niesiecki, Herbarz polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. II, s. 389-390. A. Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1899, t. II, s. 300-307. S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1905, t. II, s. 121-124. J. Janota Bzowski (red.), Łącznik Rodzinny: organ Związku Rodowego Janotów Bzowskich h. Nowina, Warszawa 1939, zeszyt III, s. 10-13. B. Ulanowski (red.), Najdawniejsze księgi sądowe krakowskie. Antiquissimi libri iudiciales terrae Cracoviensis, Kraków 1884-1886. Starodawne prawa polskiego pomniki z ksiąg rękopiśmiennych dotąd nieużytych główniej zaś z ksiąg dawnych sądowych ziemskich i grodzkich ziemi krakowskiej, wyd. A. Z. Helcel, Kraków 1870.
Kategoria:Zmarli w 1405 Kategoria:Bzowscy herbu Ostoja