Antarctic Sound (hiszp. Paso Antarctic, Estrecho Antarctic) – wąska cieśnina oddzielająca archipelag Joinville Group od przylądka Trinity Peninsula, najdalej na północ wysuniętej części Półwyspu Antarktycznego i całej Antarktydy.
Etymologia Nazwa cieśniny Antarctic Sound pochodzi od nazwy szwedzkiego statku badawczego „Antarctic”, który służył w wyprawach antarktycznych i zatonął na Morzu Weddella na wschód od Paulet Island 12 lutego 1903 roku w trakcie Szwedzkiej Wyprawy Antarktycznej. „Antarctic”, pod dowództwem Carla Antona Larsena (1860–1924) był pierwszym statkiem, który przepłynął przez cieśninę (1902 roku).
Geografia Wąska cieśnina (11–13 km szerokości) oddzielająca archipelag Joinville Group (D’Urville Island, Joinville Island, Dundee Island) od przylądka Trinity Peninsula, najdalej na północ wysuniętej części Półwyspu Antarktycznego i całej Antarktydy. Cieśnina ma prawie 50 km długości i jest często blokowana przez góry lodowe odrywające się z pobliskiego Lodowca Szelfowego Larsena. Na dnie cieśniny znajduje się Jeagyu Knoll uważany za podwodny wulkan oraz przynajmniej dwie inne struktury wulkaniczne.
Zatoka Nadziei w północnej części Trinity Peninsula jest ostoją ptaków IBA z uwagi na zamieszkującą ją dużą kolonię pingwinów białookich. W 1985 roku odnotowano tu ponad 123 tys. gniazdujących par tych ptaków. Ponadto w Zatoce Nadziei gniazdują także pingwiny białobrewe, rybitwy antarktyczne, oceanniki żółtopłetwe, mewy południowe i pochwodzioby żółtodziobe.
Na południowo-zachodnim wybrzeżu cieśniny leży wulkan stołowy Brown Bluff z plażą dostępna dla turystów w grupach zorganizowanych z przewodnikiem.
Historia W 1903 roku obecność lodu w cieśninie uniemożliwiła dotarcie statku „Antarctic” do obozu zimowego Szwedzkiej Wyprawy Antarktycznej w Snow Hill. W 1944 roku lód uniemożliwił założenie bazy wojskowej w Zatoce Nadziei w ramach tajnej brytyjskiej operacji – operacji Tabarin.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Półwysep Antarktyczny