Konrad Włodzimierz Bąkowski (ur. 5 maja 1899 w Skomlinie, zm. 19 sierpnia 1920 pod Żółtańcami) – podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej Ignacego i Kazimiery z Taczanowskich.
Absolwent gimnazjum w Wieluniu. Już od jesieni 1915 w Skomlinie organizował oddziały POW. Jeszcze będąc uczniem ostatniej klasy gimnazjum zgłosił się jako ochotnik do 3 pułku ułanów. Ukończył Szkołę Podchorążych w Warszawie. Od listopada 1919 przydzielony do 9 pułku ułanów w stopniu podchorążego. 20 kwietnia 1920 złożył podanie o pozostawienie w wojsku jako żołnierz zawodowy. 19 sierpnia 1920 poległ w walce pod Żółtańcami podczas wojny polsko–bolszewickiej. Pochowany na cmentarzu w Kulikowie, po zakończeniu wojny ekshumowany i przeniesiony do rodzinnej kaplicy grobowej w Skomlinie staraniem rodziny.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4270 – pośmiertnie, 1921 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 23 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Podporucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Oficerowie 9 Pułku Ułanów Małopolskich