Jan Molitoris (ur. 4 czerwca 1927 w Kacwinie, zm. 18 października 2020 tamże) – działacz ludowy słowackiej mniejszości narodowej żyjącej na Spiszu, folklorysta, animator, publicysta, społecznik, działacz spółdzielczy, wieloletni przewodniczący Czechosłowackiego Stowarzyszenia KulturalnegoAlmanach Słowacy w Polsce nr XVIII, Kraków: Towarzystwo Słowaków w Polsce, 2017, s. 5-7, ISSN 1233-0205.
Życiorys Urodzony 4 czerwca 1927 w Kacwinie. Pochodził z rodziny chłopskiej od wieków osiadłej w Kacwinie na Spiszu, o silnych słowackich tradycjach narodowych. W 1947 wyemigrował do Czechosłowacji. Po ślubie z Kataríną Kolek w 1954 wraca do rodzinnej miejscowości (1955) i aktywnie włączył się do działalności Towarzystwa Słowaków. Od 1957 r. sekretarz Zarządu Koła Towarzystwa Słowaków w Kacwinie. Od 1958 r. sekretarz Zarządu Oddziału Towarzystwa Słowaków na SpiszuAlmanach Słowacy w Polsce nr XIII, Kraków: Towarzystwo Słowaków w Polsce, 2017, s. 5-7, ISSN 1233-0205. Po Zjeździe Zjednoczeniowym Czeskich i Słowackich Towarzystw w Polsce (Kraków 6-7. 03. 1957), od 1958 r. – do 1960 r. członek Rady Gospodarczej Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Czechów i Słowaków w Polsce, z siedzibą władz w Warszawie. Po rozwiązaniu TSKCiS, od 21.12.1961 r., przewodniczący nowo powołanego Czechosłowackiego Stowarzyszenia Kulturalnego w Polsce, z siedzibą władz w KrakowieŽivot, nr I. 1962, Warszawa: Czechosłowackie Stowarzyszenie Kulturalne, s. 9. ISSN 0514-0188. Funkcję tę pełnił nieprzerwanie do 1980 r., a następnie w latach 1984-89. VII Zjazd TSKCiS (przyznał mu tytuł honorowego przewodniczącego)Ján Molitoris, Ako sme začínali, Život, nr 10, 1977 r., s. 2, ISSN 0514-0188.. Jan Molitoris zmarł 18 października 2020 w swojej rodzinnej miejscowości, w Kacwinie na Spiszu.
Działalność W swej działalności społecznej zabiegał o poszanowanie praw słowackiej mniejszości narodowej żyjącej na Spiszu i Orawie, wspierał czytelnictwo słowackie, organizował słowackie świetlice wiejskie, propagował i kolportował miesięcznik słowackiej mniejszości narodowej Život, w którym publikował artykuły dotyczące kultury, szkolnictwa i słowackiego ruchu folklorystycznego na Spiszu. W latach 1968 – 1984 prowadził słowacki zespół folklorystyczny w Kacwinie, udzielał się w Ochotniczej Straży Pożarnej w Kacwinie, Komitecie Budowy Szkoły w Kacwinie, Kółku Rolniczym oraz Banku Spółdzielczym w Łapszach Niżnych. Inicjator budowy Domu Kultury Słowackiej w Kacwinie.
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (1965) Odznaka „Czynu Społecznego” (1968) Odznaka „Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej” (1970) Złoty Krzyż Zasługi (1974) Medal Za Zasługi” dla TSKCiS Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1977)Legitymacja nr 549-77-10 wydana przez ministra kultury i sztuki Jana Mietkowskiego. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979)Legitymacja nr 2253-79-6 wydana na podstawie Uchwały Rady Państwa przez przewodniczącego Henryka Jabłońskiego. Medal Czterdziestolecia Polski Ludowej (1984) Złoty Medal Czechosłowackiego Towarzystwa Międzynarodowego za Rozwój Przyjaźni i Współpracy z CSR (1987) Medal Macierzy Słowackiej (1988) Medalem Uznania Ministra Kultury Republiki Słowackiej (1990) Srebrnym Medalem Macierzy Słowackiej (2017).
Przypisy
Kategoria:Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej Kategoria:Ludzie związani z bankowością w Polsce Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polacy pochodzenia słowackiego Kategoria:Polscy folkloryści Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2020