thumb|Tabliczka nagrobna Stanisława Kublina Stanisław Leon Kublin, ps. „Krak” (ur. 15 kwietnia 1895 w Rzeszowie, zm. 9 czerwca 1979 tamże) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego i Armii Krajowej, działacz niepodległościowy, doktor wszech nauk medycznych.
Życiorys Urodził się w rodzinie Leona, nauczyciela, i Julii z Bednarskich. Był starszym bratem Kazimierza (1897–1918).
W 1913 złożył maturę w c. k. II Gimnazjum w Rzeszowie. W październiku tego roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie.
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 16. kompanii IV batalionu 2 pułku piechoty. W jego szeregach walczył na froncie karpackim. W styczniu 1915 został wzięty do niewoli pod Zieloną, skąd najpewniej zbiegł. Od maja 1915 był żołnierzem 8 kompanii II batalionu 4 pułku piechoty, awansowany wkrótce do stopnia sierżanta. 17 września 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Służył jako podoficer w 16 pułku strzelców. Jesienią 1917 walczył na froncie rumuńskim, wzięty do niewoli, zdołał zbiec. Na początku 1918 trafił do służby w c.k. Szpitalu Polowym nr 514.
Ukończył sześciomiesięczny Kurs Szefów Służby Zdrowia Wielkich Jednostek przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 12. lokatą w korpusie oficerów zdrowia, grupa lekarzy. W tym samym czasie pełnił służbę w 52 pułku piechoty w Złoczowie na stanowisku starszego lekarza. W czasie kampanii wrześniowej walczył jako szef służby zdrowia 12 Dywizji Piechoty. W czasie okupacji był szefem sanitarnym Inspektoratu Rzeszów Armii Krajowej. W 1944 podczas akcji „Burza” organizował szpitale polowe. Za działalność konspiracyjną aresztowany i więziony przez NKWD i UB.
Po wojnie pełnił funkcję naczelnego lekarza w Rzeszowie, a następnie dyrektora Wojewódzkiej Przychodni Specjalistycznej w Rzeszowie. Był wieloletnim nauczycielem w rzeszowskim Medycznym Studium Zawodowym. Zmarł 9 czerwca 1979 roku w Rzeszowie. Został pochowany na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 24 października 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzeszowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Oficerowie 52 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Oficerowie Okręgu Kraków AK Kategoria:Pochowani na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie Kategoria:Podoficerowie Legionów Polskich Kategoria:Podpułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1918) Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1979