Dariusz Bogdał (ur. 4 lipca 1961 we WrocławiuZłota księga nauk ekonomicznych, prawnych i ścisłych 2005, wyd. Mastermedia i Helion, Gliwice 2005, s. 23) – polski chemik, profesor nauk chemicznych, profesor Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki i jej prorektor w kadencjach 2008–2012, 2012–2016 i 2020–2024.
Życiorys W 1985 ukończył studia na Politechnice Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki. Doktoryzował się w 1991 na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie rozprawy pt. Badania nad syntezą i reakcjami dichloroacetylenu w warunkach katalizy międzyfazowej, której promotorem był profesor Jan Pielichowski. Stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 2000 na Politechnice Warszawskiej w oparciu o pracę zatytułowaną: Zastosowanie promieniowania mikrofalowego w syntezie organicznej. Tytuł profesora nauk chemicznych otrzymał 21 grudnia 2007.
Jako nauczyciel akademicki związany z Politechniką Krakowską im. Tadeusza Kościuszki, na której w 2010 objął stanowisko profesora zwyczajnego (po zmianach prawnych profesora). W latach 2008–2016 był przez dwie kadencje prorektorem do spraw kształcenia i współpracy z zagranicą. W latach 2016–2020 pełnił funkcję dziekana Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej. W 2020 został prorektorem PK do spraw nauki na kadencję 2020–2024.
Specjalizuje się w chemii organicznej, technologii organicznej i chemii polimerów. Opublikował ok. 170 prac.
W 2004 został odznaczony Srebrnym Krzyżem ZasługiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 czerwca 2004 r. o nadaniu odznaczeń ()..
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Prorektorzy uczelni w Polsce Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Urodzeni w 1961