Ten artykuł dotyczy systemu transportu w Namibii, zarówno publicznego, jak i prywatnego.

Ważne informacje Historia Początki zorganizowanych podróży i tras komunikacyjnych na terenie południowo-zachodniej Afryki, czyli dzisiejszej Namibii, nie zostały jeszcze ustalone. Wynika to z braku pisemnych zapisów dotyczących dróg sprzed schyłku XIX wieku. Prace archeologiczne datują jeden ze szlaków w południowo-zachodnim masywie Brandberg na 1250 n.e. Chociaż nie znaleziono innych tak wczesnych przykładów dróg, jest pewne, że trasa ta nie była jedyna w swoim rodzaju.

Pierwsza stała droga, zbudowana w celu przejazdu wozów ciągniętych przez woły, powstała z inicjatywy Heinricha Schmelena, nadreńskiego misjonarza w Bethanie na początku XIX wieku. Droga ta prowadziła z Bethanien do Angra Pequeña, dzisiejszego miasta Lüderitz, i miała służyć jako naturalny port, powstały w celu uniezależnienia się od Kolonii Przylądkowej.

Transport drogowy mały|B2 między Walvis Bay i Swakopmund. Warunki wietrzne i bliskość wydm prowadzą do zmniejszenia widoczności i piasku pokrywającego asfalt mały|Autostrada B4 w pobliżu Luderitz mały|Ujęcie na drogę D826 w kierunku Sossusvlei Sieć drogowa Namibii jest uważana za jedną z najlepszych na kontynencie; budowa i konserwacja dróg spełnia międzynarodowe standardy. W kraju 48 875,27 km dróg (2017 r.) jest zarządzanych przez Zarząd Dróg, przedsiębiorstwo państwowe utworzone na mocy ustawy nr 17 z 1999 r. Ze względu na małe natężenie ruchu większość dróg nie jest pokryta asfaltem. Rozkład nawierzchni dróg jest następujący:

6664 km standardowe bitumowe drogi 412 km dróg z przeważającą ilością żwiru, ale pokryte cienką warstwą bitumu, aby zmniejszyć koszty utrzymania i tworzenia się pyłu. 25 710 km dróg żwirowych, pokrytych żwirem importowanym. 11 460 km dróg gruntowych. Drogi te są budowane poprzez usuwanie roślinności. Ubijanie odbywa się poprzez ruch drogowy. Niektóre z tych dróg są w ogóle nie klasyfikowane, składają się po prostu z ziemnych lub piaszczystych ścieżek oddzielonych roślinnością. Tory te są używane tam, gdzie spodziewane jest codzienne użytkowanie mniej niż pięciu pojazdów. 288 km dróg solnych. Drogi te w większości składają się ze słonej wody i materiałów bogatych w gips. Są budowane tylko w pobliżu wybrzeża Atlantyku.

Drogi według regionów (2017) Region Bitum(km) Żwir(km) Sól(km) Ziemia(km) Inni(km) Całkowity(km) Kilometryna 1000 km² Erongo 466,9 1748,3 269,9 1025,7 14.2 3524,98 55.5 Hardap 654,7 4566,4 0,0 1358,9 0.0 6597,95 59.9 Karas 1314,7 4989,0 5.0 1347,9 2.1 7658,62 47.6 Kavango East 344,4 465,9 0.0 673,2 82.5 1656,95 64,7 Kavango West 428,0 218,8 0.0 629,3 24.3 1300,41 56,0 Khomas 361,8 1729,0 0.0 666,2 70.9 2827,85 76.8 Kunene 515,5 2644.1 25,0 1524,5 186,6 4895,68 33.9 Ohangwena 359,2 316,9 0.0 350.2 303,5 1329,71 125,4 Omaheke 445,4 2974,1 0.0 2055.0 33.6 5508.09 73.8 Omusati 726,4 486,8 0.0 750,6 261,8 2225,58 163,2 Oshana 129.2 261,7 0.0 178,2 182,6 751,78 141,8 Oshikoto 513,3 934,2 0.0 328,9 12.6 1789.06 67.3 Otjozondjupa 1137,6 4454,0 0.0 1702,6 66.1 7360,35 69.9 Zambezi 504,7 257,4 0.0 697,4 79.8 1539,26 78.8 Główne autostrady w Namibii to:

A1 (autostrada) z Windhuk do Okahandja . B1 w dwóch nieciągłych częściach, najpierw od Noordoewer (granica południowoafrykańska) do południowego końca autostrady A1 w Windhuk, a następnie wznowienie na północnym końcu autostrady A1 w Okahandja i kurs do Oshikango (granica angolska). Łącznie obie sekcje mają długość . B2 z Walvis Bay do Okahandja, . B3 od Ariamsvlei (granica RPA) do Grünau, . B4 z Lüderitz do Keetmanshoop, . B6 od Windhuk do Buitepos (granica Botswany), . B8 z Otavi przez Katima Mulilo do Ngoma (granica Botswany), . odcinek ostrogi, również oznaczony B8, przebiega między Katima Mulilo a mostem Katima Mulilo (granica Zambii). B8 z regionu Ohangwena do Rundu, . B10 z Nkurenkuru do Katwitwi (granica z Angolą), . B14 od Grootfontein do Gobabis, . B15 od Tsumeb do Mpungu, .

Wypadki drogowe W 2018 roku w Namibii zarejestrowano około 393 062 samochodów (169 911 w stolicy Windhuk)Crash and Claims Reports 2018. Motor Vehicle Accident Fund, 2018, p. 46.. Namibia charakteryuje się stzosunkowo wysoką częstością wypadków drogowych w porównaniu z nieliczną populacją. W 2011 roku w 2846 wypadkach zginęło 491 osób. Przyczynami są często nadmierna prędkość i lekkomyślność podczas jazdy, a także ogólne nieprzestrzeganie przepisów ruchu drogowego. Bezpańskie zwierzęta są również częstą przyczyną wypadków, szczególnie w regionie Kavango.

Transport kolejowy Transport kolejowy w Namibii ma długość 2687 kilometrów i jest obsługiwany przez TransNamib. mały|Mapa sieci kolejowej Namibii mały|Pociąg TransNamib w pobliżu Kolmanskop

Połączenia kolejowe z sąsiednimi krajami Angola – obecnie nie ma połączenia kolejowego z Angolą, chociaż podpisano umowę na budowę połączenia między nimi. Botswana – obecnie nie ma połączenia kolejowego z Botswaną, chociaż oba kraje używają tej samej szerokości toru. Od lutego 2011 r. trwa budowa połączenia kolejowego Trans-Kalahari między polami węglowymi Botswany i Walvis Bay (Transport kolejowy w Botswanie) Republika Południowej Afryki – istnieje połączenie kolejowe z RPA; oba kraje używają tej samej szerokości toru miernik. (Transport kolejowy w RPA) Zambia – obecnie nie ma połączenia kolejowego z Zambią, chociaż oba kraje używają tej samej szerokości toru. Od lutego 2011 roku mówi się o przedłużeniu linii kolejowej do granicy z Zambią, retrieved February 17, 2011.. (Transport kolejowy w Zambii)

Oś czasu 1899 Przedsiębiorstwo Górniczo-Kolejowe Otavi

2002 Namibia staje się ośrodkiem regionalnym

2007 Grudzień – postęp 26 października – Rozmowy między Namibią a Angolą dotyczące połączenia z Namibią a Chamutete w Angoli. 18 października – Według raportu Engineering News, planowana jest rozbudowa trasy z Grootfontein do Katima Mulilo na granicy z Zambią o 700 km. Studium wykonalności do marca 2008 r. wg Grupy Walvis Bay Corridor: „Skupiamy się na ułatwieniu handlu, aby skrócić czas dojazdu i zmniejszyć koszty jazdy. Naszym celem są kopalnie miedzi w Zambii. Katima Mulilo po wybudowaniu motu na Zambesi, ma około 130 km do najbliższej linii kolejowej w Zambii w linii prostej. Jednym z pomysłów jest zmodernizowanie linii z Mulobezi do Livingstone (80 km), chociaż są rozważane krótsze i prostsze trasy.

2008 Propozycja budowy linii elektrycznej prowadzącą przez Pustynię Kalahari do Palapye w Botswanie.

Porty i przystanie Swakompmund Walvis Bay – końcowy przystanek jednej z linii kolejowej, Lüderitz – końcowy przystanek jednej z linii kolejowej.

Lotniska Międzynarodowy port lotniczy Windhuk Hosea Kutako jest głównym międzynarodowym portem lotniczym w kraju. Dwa inne międzynarodowe lotniska to Walvis Bay Airport i Eros Airport w Windhuk.

Przypisy

Bibliografia .

Linki zewnętrzne

– historia, dane, linie lotnicze, parking, wynajem samochodów, zdjęcia, planespotting,...