Mykoła Łeonidowycz Skoryk (ukr. Мико́ла Леоні́дович Ско́рик, ros. Николай Леонидович Скорик; ur. 27 listopada 1972 w Odessie) – ukraiński polityk i działacz państwowy. W latach 2006–2010 przewodniczący Odeskiej Rady Obwodowej. W latach 2013–2014 stał na czele Odeskiej Obwodowej Administracji Państwowej. Od 2014 deputowany do Rady Najwyższej Ukrainy VIII i IX kadencji. Kandydat nauk ekonomicznych.
Życiorys mały|240x240px|Mykoła Skoryk jako przewodniczący Odeskiej Obwodowej Administracji Państwowej podczas spotkania z przedstawicielami bułgarskiej delegacji państwowej (2013) W 1994 ukończył Odeski Narodowy Uniwersytet Politechniczny, uzyskując na nim tytuł inżyniera–ekonomisty. W latach 1995–2006 pracował w największym ukraińskim banku komercyjnym – Imeksbanku. W 2002 został asystentem parlamentarzysty Łeonida Klimowa.
W latach 2006–2010 stał na czele Odeskiej Rady Obwodowej. W latach 2010–2013 był ministrem finansów Autonomicznej Republiki Krymu.
8 października 2012 uzyskał rangę urzędnika pierwszego stopnia. 8 listopada 2013 został mianowany przewodniczącym Odeskiej Obwodowej Administracji Państwowej. Jednocześnie stał na czele odeskich struktur Partii Regionów (ugrupowanie opuścił w marcu 2014).
Od czerwca do września 2014 był przewodniczący odeskiego biura Partii Rozwoju Ukrainy. Wspierał kandydaturę Serhija Tihipki w wyborach prezydenckich w 2014. W wyborach parlamentarnych w 2014 został wybrany deputowanym do Rady Najwyższej Ukrainy z listy Bloku Opozycyjnego. W kwietniu 2015 głosował przeciwko ukraińskim ustawom dekomunizacyjnym. 18 stycznia 2018 był jednym z 36 deputowanych, którzy głosowali przeciwko ustawie o uznaniu suwerenności Ukrainy na terytoriach obwodów donieckiego i ługańskiego.
W wyborach parlamentarnych w 2019 ponownie dostał się do ukraińskiego parlamentu, tym razem z ramienia Opozycyjnej Platformy – Za Życie.
W 2020 został w wyborach samorządowych kandydatem na urząd mera Odessy. W ich I turze zajął 2. miejsce, zdobywając 39 351 głosów (19,06% poparcia). Do oddawania na niego głosów w II turze wzywali różni ludzie ukraińskiego życia politycznego, m.in. Serhij Kiwałow, Jewhen Czerwonenko oraz Anatolij Szarij. Skoryk ostatecznie jednak przegrał z ubiegającym się o reelekcję Hennadijem Truchanowem, otrzymując 77 518 głosów (37,54% poparcia)Труханов офіційно переміг на виборах мера Одеси..
Ordery i odznaczenia Dyplom Narodowego Banku Ukrainy (2004) Dyplom Rady Najwyższej Ukrainy (2005) Honorowa Nagroda Przewodniczącego Odeskiej Obwodowej Administracji Państwowej (2007)
Order „Za zasługi” II klasy (2013) Order „Za zasługi” III klasy (2008)
Życie prywatne Jego ojciec pracował w branży elektronicznej, matka z zawodu była fizykiem. Był dwukrotnie żonaty, ma trójkę dzieci.
Poza ukraińskim potrafi posługiwać się również językiem rosyjskim i angielskim.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z bankowością na Ukrainie Kategoria:Przewodniczący Odeskiej Obwodowej Administracji Państwowej Kategoria:Deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Politycy Partii Regionów Kategoria:Politycy Opozycyjnej Platformy – Za Życie Kategoria:Ukraińscy ekonomiści Kategoria:Ukraińscy parlamentarzyści Kategoria:Ukraińscy politycy Kategoria:Ludzie związani z Odessą Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Urodzeni w 1972