Żołnica (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Radziuki.
Historia W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym majątek i kolonia leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926), w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Łuck (od 1927 gmina Kozłowszczyzna)M.P. z 1927 r. nr 230, poz. 598.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 48 osób, 42 było wyznania rzymskokatolickiego, 6 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne. Wykaz miejscowości wyróżnia majątek i kolonię Żołnica. W 1931 w majątku, w 3 domach zamieszkiwało 38 osób, a kolonię zamieszkiwało 15 osób w 3 budynkach mieszkalnych.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Szarkowszczyźnie. Podlegała pod Sąd Grodzki w Duniłowiczach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Mosarzu.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Józefowo gminy KozłowszczyznaRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik..
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie szarkowszczyńskim Kategoria:Kolonie w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kolonie w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)