Trzecia córka lub Córki-matkiW prasie polskiej film był anonsowany pt. Córki-matki (zob. Zygmunt Chrzanowski, Córki-matki, „Film” 9, s. 18, Warszawa 1975-03-02), jednak ostatecznie na ekrany kin wszedł pod tytułem Trzecia córka (zob. Przed premierą. Trzecia córka, „Film” 50, s. 23, Warszawa 1972-12-14) i pod takim tytułem można go spotkać w polskiej literaturze przedmiotu (zob. Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew, Mała encyklopedia kina radzieckiego, Warszawa 1987, s. 90. i in.). (org. Дочки-матери) – melodramat produkcji radzieckiej z 1974 roku w reż. Siergieja Gierasimowa.
Fabuła Pewnego dnia w moskiewskim mieszkaniu Jeleny Aleksiejewnej zjawia się dziewczyna imieniem Olga i oświadcza gospodyni, że jest jej córką. Olga przybywa z dalekiego Swierdłowska i jej wizyta jest pełnym zaskoczeniem dla wszystkich domowników, a zwłaszcza dla samej gospodyni. Olga wyjaśnia niczego nie rozumiejącej Jelenie, że jest jej porzuconym tuż po urodzeniu dzieckiem, a na dowód przedstawia list, którego autorką jest kobieta o podobnie brzmiącym co gospodyni imieniu i nazwisku. Wszystko wskazuje na to, że cała sytuacja jest nieporozumieniem. Olga spędza jednak u gościnnych gospodarzy kilka dni. Pobyt tej prostej, lecz szczerej dziewczyny w mieszkaniu inteligentów, jakimi są Jelena – nauczycielka baletu i jej mąż Wadim – wykładowca matematyki w jednym ze stołecznych uniwersytetów, staje się swoistą konfrontacją pewnych postaw życiowych i charakterów ówczesnego społeczeństwa radzieckiego. Olga to prosta i szczera dziewczyna, która mówi to, co myśli, najważniejsze są dla niej praca i nauka, jest daleka od wzorców życia wielkomiejskiej społeczności. Trudno jej odnaleźć się w blichtrze stolicy. Wprawdzie jest w stanie nawiązać dobre relacje i znaleźć zrozumienie u życzliwej Jeleny, jednak nie bardzo rozumie niespełnionego i pełnego kompleksów Wadima, zupełnie daleka jest od dwóch dorastających córek Jeleny, reprezentujących sobą postawę życiową opartą na egoizmie.
Po powrocie do macierzystego Swierdłowska Olga postanawia przed koleżankami i współpracownicami w przedszkolu odgrywać rolę spełnionej córki, która odnalazła swoją matkę. Na lewo i prawo opowiada wszystkim o odnalezionej matce – nauczycielce baletu klasycznego w Moskwie. Jej ostatnie złudzenia rozwiewają się, gdy otrzymuje od Jeleny list, w którym ta informuje ją o miejscu pobytu jej prawdziwej matki oraz jej alkoholowej przypadłości, co udało się jej ustalić dzięki moskiewskim znajomościom. Olga „nie odpuszcza” – w ostatniej scenie filmu wsiada do pociągu jadącego do miasta, w którym przebywa jej matka.
Obsada aktorska Lubow’ Poliechina – Olga Tamara Makarowa – Jelena Innokientij Smoktunowski – Wadim Siergiej Gierasimow – Piotr Worobiow Swietłana Smiechnowa – Ania, córka Jeleny Larisa Udowiczenko – Gala, córka Jeleny Zurab Kipiszydze – Rezo Boris Baczurin – kolega Olgi z zakładów „Uralmasz” Lubow’ Kałużnaja – koleżanka Olgi z pracy w przedszkolu Tatiana Parkina – koleżanka Olgi z pracy w przedszkolu Walientuna Chmara – koleżanka Olgi z pracy w przedszkolu Tatiana Nikitina – koleżanka Olgi i inni.
Uwagi
Bibliografia
Linki zewnętrzne Radziecki plakat do filmu
Trzecia córka w portalu „Kinopoisk” Trzecia córka w portalu „Kino-Tieatr” Trzecia córka w portalu „Russkino”
Kategoria:Radzieckie melodramaty Kategoria:Radzieckie filmy z 1974 roku Kategoria:Filmy w reżyserii Siergieja Gierasimowa