Klucz kościelnicki – inna nazwa „Państwo Kościelnickie” – klucz dóbr skupiających kilka wsi zlokalizowanych kilkanaście kilometrów na wschód od Krakowa, utworzony najpóźniej pod koniec XV wieku, kiedy to Krzesław z Kurozwęk w 1489 roku nabył wieś Wolica i włączył ją do klucza kościelnickiego. W tym czasie do klucza należały m.in. Kościelniki, Górka Kościelnicka, Wolica, Cło, Stanisławice i Wyciąże.
Historia Właścicielami klucza kościelnickiego byli m.in.: 1480 r. Kościelniki, Stanisławice i Wolica są własnością Mikołaja Strasza z Białczewa h. Odrowąż W 1489 r. Kościelniki odkupuje od Straszów Krzesław z Kurozwęk w drugiej połowie XVI wieku Wodzisławscy w XVII wieku Lubomirscy (klucz kupuje Stanisław Lubomirski) od 1712 roku Morsztynowie – od 1663 dzierżawił Władysław Morsztyn, a od 1697 Stefan Aleksander Morsztyn został wyłącznym właścicielem w latach 1773–1945 Wodziccy (klucz kupuje w 1773 r. Konstancja Wodzicka wdowa po Piotrze Wodzickim) – ostatni właściciele
Po II wojnie światowej majątek został znacjonalizowany i rozparcelowany. W roku 1973 tereny byłego klucza kościelnickiego weszły w skład Dzielnicy XVIII Nowa Huta w granicach administracyjnych Krakowa.
Zobacz też Pałac Wodzickich w Kościelnikach Kościół Wszystkich Świętych w Górce Kościelnickiej
Przypisy
Bibliografia
Historia Kościelnik
Kategoria:Historia Krakowa