Carlo Pallavicino, także Pallavicini (ur. około 1640 w Salò, zm. 29 stycznia 1688 w Dreźnie) – włoski kompozytor i organista.
Życiorys W latach 1665–1666 był organistą w bazylice św. Antoniego w Padwie. W 1667 roku został mianowany wicekapelmistrzem, a w 1672 roku kapelmistrzem na dworze w Dreźnie. W 1673 roku wrócił do Padwy, gdzie do 1674 roku ponownie pełnił funkcję organisty w bazylice św. Antoniego. Od 1674 do 1685 roku piastował stanowisko dyrektora muzyki w Ospedale degli Incurabili w Wenecji. W 1687 roku na zaproszenie elektora Jana Jerzego III ponownie wyjechał do Drezna, gdzie objął funkcję dyrektora muzyki kameralnej i teatralnej.
Twórczość Tworzył zgodnie ze stylistyką szkoły weneckiej, w swoich operach ograniczając recytatywy na rzecz krótkich arii. W dziełach Pallavicina przeważają krótkie, kilkunastotaktowe arie z towarzyszeniem tylko basso continuo. Śpiewna melodyka, ozdabiana niekiedy długimi i zróżnicowanymi koloraturami, służy podkreśleniu interpretacji tekstu lub sytuacji dramatycznej. Recytatywy, oparte na długo trzymanych dźwiękach, stosował głównie w dialogach. Wprowadził też do swoich oper elementy techniki koncertującej, czasem też instrumentalnego stylu koncertowego, czym wywarł wpływ na twórczość kompozytorów szkoły neapolitańskiej.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Włoscy organiści Kategoria:Urodzeni w XVII wieku Kategoria:Zmarli w 1688 Kategoria:Ludzie urodzeni w Salò