Ꝣ, ꝣ – archaiczna litera alfabetu łacińskiego używana w niektórych rękopisach karolińskich. Jej kształt wywodzi się od kształtu litery Z w piśmie wizygockim. Była używana jako litera odrębna od Z w rękopisach w języku staroportugalskim i kastylijskim, w których oznaczała dźwięk [] (spółgłoskę zwarto-szczelinową dziąsłową bezdźwięczną). Z czasem Ꝣ uległa przekształceniu w Ç.
Kodowanie
Przypisy
Kategoria:Litery alfabetu łacińskiego