mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 120 na język polski z 1913 przez Marię Sułkowską.
Sonet 120 (incipit That you were once vnkind be-friends mee now) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonet 120 jest kontynuacją sonetu 119.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, kontynuuje obronę swojego postępowania, jednakże sofizmat traci w tym sonecie znaczenie. Podmiot liryczny przypomina sobie swoje uczucia w chwili kiedy w przeszłości zdradził go przyjaciel i uświadamia sobie, że nadal odczuwa ból na samo wspomnienie tego momentu. Jednocześnie odczuwa ulgę na wspomnienie, że wybaczył mu wówczas i liczy na otrzymanie takiego samego wybaczenia w obecnej chwili.
Polskie przekłady 1913 Zbliża mnie k’ Tobie złości Twej wspomnienie. Maria Sułkowska 1922 Jam rad, żeś ongi był mi niełaskawy, Jan Kasprowicz 1948 Rad jestem temu, żeś mi niegdyś zranił duszę Władysław Tarnawski 1968 Żeś mi kiedyś dokuczył, to mnie dziś ośmiela Marian Hemar 1979 Twa dawna wrogość jest przyjaznym darem, Maciej Słomczyński 2011 Żeś mi niegdyś okazał niechęć – wczuć się umiem Stanisław Barańczak 2015 To, żeś raz oschły był, daje mi pojąć, Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a