Żelazowszczyzna (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie postawskim, w sielsowiecie Nowosiółki.
Historia W czasach zaborów wieś w granicach Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym folwark a następnie majątek i kolonia leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926), w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Mańkowicze (od 1927 gmina Hruzdowo)Dz.U. z 1927 r. nr 13, poz. 102.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 47 osób, 17 było wyznania rzymskokatolickiego, 18 prawosławnego a 12 staroobrzędowego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne. Wykaz miejscowości rozróżnia kolonię https://www.google.pl/maps/place/55%C2%B004'11.4%22N+26%C2%B059'56.2%22E/@55.0698231,26.9967603,533m/data=!3m2!1e3!4b1!4m11!1m4!3m3!1s0x0:0x0!2zNTXCsDAzJzUxLjkiTiAyNsKwNTknMTcuNyJF!3b1!3m5!1s0x0:0x0!7e2!8m2!3d55.06982!4d26.9989491 i majątek. Kolonię w 1931 w 4 domach zamieszkiwało 31 osób, a majątek liczył 38 mieszkańców i 5 domów.
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Hruzdowie i prawosławnej w Mańkowiczach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Postawach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Hruzdowie.
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Michnicze gminy HruzdowoRozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 roku. Załącznik..
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie postawskim Kategoria:Kolonie w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kolonie w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Majątki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)