Dubowe – dawny folwark. Tereny na których leżał znajdują się obecnie na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Swatki.
Historia W czasach zaborów w granicach Imperium Rosyjskiego.
W dwudziestoleciu międzywojennym folwark leżał w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921 - 1922), w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926) i w województwie wileńskim (od 1926), w powiecie duniłowickim (od 1926 postawskim), w gminie Miadzioł.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 21 osób, 3 były wyznania rzymskokatolickiego a 13 prawosławnego. Jednocześnie 5 mieszkańców zadeklarowało polską a 16 białoruską przynależność narodową. Były tu 2 budynki mieszkalne. W 1931 w 2 domach zamieszkiwało 13 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w m. Miadzioł. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Miadziole i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Miadziole.
Losy polskiej rodziny z Dubowego zostały opisane w książce Jerzego Szperkowicza pt. Wrócę przed nocą. Reportaż o przemilczanym.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Opuszczone miejscowości w rejonie miadzielskim Kategoria:Folwarki w powiecie duniłowickim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Folwarki w powiecie postawskim (II Rzeczpospolita)