Davide Perez (ur. 1711 w Neapolu, zm. 30 października 1778 w Lizbonie) – włoski kompozytor.
Życiorys Urodził się w rodzinie pochodzenia hiszpańskiego. W latach 1722–1733 uczył się kompozycji i kontrapunktu w Conservatorio di S. Maria di Loreto w Neapolu u Francesco Manciniego i Giovanniego Veneziano. Zadebiutował w 1735 roku wystawioną w Neapolu operą La nemica amante. Do 1752 roku wystawił łącznie 19 oper. W latach 1738–1739 był wicekapelmistrzem Real Cappella Palatina w Palermo, następnie 1741–1748 jej kapelmistrzem. W 1748 roku wyjechał do Neapolu, następnie odbył podróż do Rzymu, Wenecji, Genui, Mediolanu oraz Wiednia, gdzie poznał Pietro Metastasia.
W 1752 roku na zaproszenie króla Józefa I wyjechał do Lizbony, gdzie pozostał do końca życia w charakterze kapelmistrza dworu królewskiego i nauczyciela księżniczek. Pisał wystawne opery na potrzeby teatrów królewskich i miejskich, po ich zniszczeniu w trzęsieniu ziemi w 1755 roku tworzył głównie muzykę religijną. W 1774 roku został członkiem Academy of Ancient Music w Londynie. Pod koniec życia stracił wzrok.
Twórczość Twórczość Pereza należy do okresu przejściowego między barokiem a klasycyzmem. Był jednym z czołowych reprezentantów szkoły neapolitańskiej 2. połowy XVIII wieku, przyczyniając się do pogłębienia wyrazu dramatycznego w operze seria. Za życia wysoko ceniony, uznawany był za rywala Hassego i Jommellego. Jego sława szybko jednak przeminęła i już pod koniec XVIII wieku popadł w zapomnienie. Swoją twórczością wywarł wpływ na rozwój muzyki scenicznej i religijnej w Portugalii.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy klasycyzmu Kategoria:Włoscy kompozytorzy operowi Kategoria:Urodzeni w 1711 Kategoria:Zmarli w 1778 Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu