thumb|Ludwik Brzezowski – więzień KL Auschwitz thumb|Symboliczny grób Ludwika Brzezowskiego Ludwik Brzezowski (ur. 14 września 1890 w Morawskiej Ostrawie, zm. 27 maja 1942 w KL Auschwitz) – polski inżynier, oficer rezerwy Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 14 września 1890 w Morawskiej Ostrawie, w rodzinie Franciszka i Marii z Pflegerów. Był młodszym bratem Henryka (1879–1964), generała brygady Wojska Polskiego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego Oddziałem macierzystym był Pułk Armat Polowych Nr 29 (w 1916 przemianowany na Pułk Armat Polowych Nr 2, a w 1918 na Pułk Artylerii Polowej Nr 2). Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1918 w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej.
W listopadzie 1918 wziął udział w bitwie o Lwów, zyskując uznanie dowódcy polskich obrońców Czesława Mączyńskiego.
1 czerwca 1921 pełnił służbę w Centralnej Składnicy Uzbrojenia w Krakowie, a jego oddziałem macierzystym był 5 Dywizjon Artylerii Ciężkiej. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 309. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. W 1922 posiadał przydział w rezerwie do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie, a od następnego roku do 2 pułku artylerii polowej Legionów w Kielcach. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Wadowice. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
W latach 20. i 30. XX wieku był członkiem zarządu i dyrektorem handlowym Państwowej Fabryki Związków Azotowych w Chorzowie, a później dyrektorem naczelnym Spółki Akcyjnej „Azot” w Jaworznie.
25 kwietnia 1942 został przetransportowany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie 27 maja tego roku został rozstrzelany. Symboliczny grób Ludwika Brzezowskiego znajduje się na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC13, rząd 1, nr grobu 48).
Był żonaty z Jozsą Wurditsch de Remy Bercenkowicz.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 4 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1928 „za zasługi położone na polu pracy niepodległościowej oraz na polu zorganizowania sprzedaży wytworów PFZA”M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632. Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi austriackie Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Jaworznem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Artylerii Ciężkiej Kategoria:Pochowani symbolicznie na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1942