Marcel Mihalovici (ur. 22 października 1898 w Bukareszcie, zm. 12 sierpnia 1985 w Paryżu) – francuski kompozytor pochodzenia rumuńskiego.
Życiorys W latach 1908–1919 studiował w konserwatorium w Bukareszcie u Benjamina Bernfelda (skrzypce), Dimitrie Cuclina (harmonia) i Roberta Cremera (kontrapunkt). W latach 1919–1925 uczył się w Schola Cantorum w Paryżu u Vincenta d’Indy’ego (kompozycja i dyrygentura), Nestora Lejeune’a (skrzypce) i Amédée Gastoué (chorał gregoriański). Był działaczem założonego w 1932 roku stowarzyszenia Triton, zajmującego się promowaniem muzyki współczesnej. W 1955 roku otrzymał obywatelstwo francuskie.
W latach 1959–1962 wykładał w Schola Cantorum de Paris. Od 1964 roku członek korespondent Académie des Beaux-Arts. Otrzymał nagrodę im. L. Spohra (1955), nagrodę miasta Paryża (1972) oraz wielką nagrodę muzyczną SACEM (1979). Jego żoną była pianistka Monique Haas.
Twórczość Wspólnie z Bohuslavem Martinů, Tiborem Harsányim i Conradem Beckiem należał do tzw. École de Paris, złożonej z kompozytorów będących emigrantami we Francji. W swojej twórczości dbał o logikę konstrukcji formalnej i przejrzystość faktury, posługiwał się niekiedy dosyć śmiałą harmoniką, przy wyrażnej jednak obecności centrów tonalnych. Stosował też nawiązania do tradycji muzycznych rodzinnego kraju.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Francuzi pochodzenia rumuńskiego Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie