Gwizdacz żółty (Eopsaltria australis) – gatunek małego ptaka z rodziny skalinkowatych (Petroicidae), zamieszkujący wschodnią Australię. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Morfologia Wygląd Mały ptak o szarym grzbiecie i główce oraz żółtym spodzie ciała. Dziób czarny, z haczykowato zagiętą końcówką. Obie płcie są do siebie podobne.
Rozmiary długość ciała 15–17 cm.
Masa ciała samce 18–28 g, samice 15–24 g.
Występowanie Żyje w lasach i parkach wschodniej Australii.
Podgatunki Wyróżniono dwa podgatunki E. australis: E. a. chrysorrhos Gould, 1869 – gwizdacz żółtorzytny – Australia północno-wschodnia do wschodniej E. a. australis (Shaw, 1790) – gwizdacz żółty – Australia wschodnia do południowo-wschodniej.
Zachowanie 250px|mały|Pisklęta w gnieździe Żywi się owadami, pająkami i innymi stawonogami. Łowi je głównie na ziemi i rzuca się na nie z niskiej żerdzi. Zwykle żeruje samotnie, czasem w parach lub w małych grupach rodzinnych.
Wyprowadza do 3 lęgów w sezonie. W zniesieniu zwykle 2–3 jaja. Budową gniazda i wysiadywaniem jaj zajmuje się samica; karmieniem piskląt – oboje rodzice, czasem pomagają im też inne ptaki. Młode są w pełni opierzone po około 12 dniach.
Status IUCN uznaje gwizdacza żółtego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako często pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Skalinkowate Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1790 roku Kategoria:Taksony opisane przez George′a Shawa